බුද්ධදත්ත පාලි අකාරාදිය – 389

පකාර

පු. ආකාරය; පිළිවෙළ.

පකාස

පු. ප්‍රකාශ කිරීම; බැබළීම.

පකාසක

3. ප්‍රකාශ කරන්නා.

පකාසති

(ප+කාසු+අ) ප්‍රකට වේ; බබළයි.

පකාසන

න. ප්‍රකට කිරීම; ප්‍රකාශ කිරීම; බැබළීම.

පකාසිත

3. දේශනා කළ; ප්‍රකාශ කළ.

පකාසිය

පූ.ක්‍රි. ප්‍රකාශ කොට.

පකාසෙත්වා

පූ.ක්‍රි. ප්‍රකාශ කොට.

පකාසෙති

(ප+කාස+ණෙ) ප්‍රකාශ කරයි.

පකාසෙතුං

නි. ප්‍රකාශ කරන්නට.

පකිණ්ණක

3. තැන තැන විසිරී ගිය.

පකිත්තෙත්වා

පූ.ක්‍රි. වර්ණනා කොට.

පකිත්තෙති

(ප+කිත්ත+ණෙ) ප්‍රකාශ කරයි.
(ප+කිත්ත+ණෙ) වර්ණනා කරයි.

පකිරති

(ප+කිර+අ) විසුරුවයි.

පකුපබ්බති

(ප+කර+ම¦ කුබ්බ ආදේශ කරයි) කරයි.

පකුප්පති

(ප+කුප+ය) කිපේ.

පකුබ්බමාන

3. කරන; කරමින්.

පකොප

පු. කලබල වීම; කෝපය.

පකොපන

න. ප්‍රකෝප කරවීම.
3. චඤ්චල කරවන.

පග්ගණ්හාති

(ප+ගහ+ණ්හා) ආධාර කරයි; ඔසවයි; දැඩි උත්සාහ කරයි; දිගු කරයි.

පග්ගය්හ

පූ.ක්‍රි. උස් කොට; ඔසවා ගෙන.

පග්ගහ

පු. උත්සාහය; උපකාරය; එසවීම.

පග්ගහණ

න. උත්සාහ කිරීම; එසවීම; ඔසවා ගැන්ම.

පග්ගහිත

3. එසවූ .