බුද්ධදත්ත පාලි අකාරාදිය – 57
අප්පිත
3. ඇතුළට වැදුණු; ළඟට පැමිණ වූ.
අප්පිය
3. ප්‍රිය නොවූ.
අප්පෙකදා
නි. ඇතැම් දිනක.
අප්පෙති
(අප+ණෙ) පමුණුවයි; පැමිණේ; පිහිටුවයි.
අප්පෙව
නි. වන්නේ නම් යෙහෙකි.
අප්පෙව නාම
නි. වන්නේ නම් යෙහෙකි.
අප්පෙසක්ක
3. උසස් නොවන; තේජස් අඩු.
අප්පොස්සුක්ක
3. අඩු උත්සාහ ඇති.
අප්ඵුට
3. පැතිර නො සිටි.
අප්ඵොටන
න. අත්පොළසන; අප්පුඩි ගැසීම.
අප්ඵොටිත
න. අත්පොළසන; අප්පුඩි ගැසීම.
අප්ඵොටෙති
(ආ+ඵුට+ණෙ) අත්පොළසන් දෙයි.
අපාකට
3. අප්‍රසිද්ධ; ප්‍රකට නොවූ.
අපාඞ්ග
පු. ඇස් කෙළවර.
අපාචී
ඉ. දකුණු දිශාව.
අපාචීන
3. ඉටහිරට අයත්.
අපාණ
න. පිට කරන හුස්ම.
අපාද
3. පා නැති; පු. බඩ ගා යන සතා.
අපාදක
3. පා නැති; පු. බඩ ගා යන සතා.
අපාදාන
න. වෙන් කිරීම; වෙන්ව යාම.
අපාමග්ග
පු. කරල්සැබෝ ගස.
අපාය
පු. නරකය; විනාශය; සැප නැති තැන.
අපායගාමී
3. අපායට යන්නා; විපතට පමුණුවන.
අපායමුඛ
න. විනාශයට කාරණය.