සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1205

මයෝකොමාව

නා. (සත්ව.) අක්රානියා වර්ගයට අයත් සතුන්ගේ ශරීර බිත්තියෙහි පේශි ඛණ්ඩවල පූර්ව සහ අපර සම්බන්ධක පටක බිත්තිය ; පේශීප්‍රාචීරය.

නා. ඔලිගොසීන සහ ප්ලයෝසීන අවධි අතර වූ භූවිද්‍යාත්මක කාලය.

1. නා.ප්‍ර. ජීවිත හානිය ; මරණය.
2. රශ්මිය ; කිරණ.
3. කාලය ; වේලාව.

නා. කෙනකු විපතට පමුණුවන උපක්‍රමය ; මරණය ගෙන දෙන ප්‍රයෝගය.

නා. මරණයට කැප වූවකු තුළ ඇති වන වේදනාව ; මරණදාහය.

නා.ප්‍ර. වසවර්ති මාර දිව්‍යපුත්‍රයා.

නා. (ජ්‍යෝති.) මරණය ගෙන දෙන ගුහ යෙදීම.

නා. බලවත් බියකින් හෝ දැඩි වේදනාවකින් කෙනකු නංවන විලාපය.

(කථා.) නා. මරණය ළං වූ අවස්ථාවේ දී ඇති වන සිහිවිකල බව.

නා.ප්‍ර. මරාමිණී නම් මැණික් වර්ගය ; ගරුඩ පාෂාණය.

(කථා.) නා. මුස්ලිම් ජාතිකයා ; මහමදිකයා.

1. නා. මරක්කයා.
2. නාවිකයා ; යාත්‍රාකාරයා හෝ යාත්‍රාවක ප්‍රධානියා.

නා. (කථා.) මුහුදුබඩ පළාත්වල ඔරු පදවන්නන්ගේ නායකයා.

1. නා. කරදරය ; අමාරුව ; දුෂ්කරතාව.
2. සිහිවිකලයෙන් කරන ක්‍රියාව ; විකාරය.

නා.ප්‍ර. වශවර්ති මාර දිව්‍යපුත්‍රයා ගේ දුහිතෘෘන් ලෙස සැලකෙන තණ්හා, රතී, රගා යන තිදෙන.

නා.ප්‍ර. දිරූ ලී කැබලි.

නා. වියළී දිරාගිය ගස.

නා. අධිකරණයේ නියෝග අනුව වරදකරුවකු වෙත පවරන මරණ දණ්ඩනය.

නා. හදිසි ආපදාවකින් කෙනකු මිය ගිය විට මරණය සිදු වූ අන්දම සොයා බැලීම සඳහා හදිසි මරණ පරීක්ෂකයකු විසින් පවත්වනු ලබන විභාගය.

නා. මරණාසන්න වූවකුට දෙන ආහාරය.

නා. වැරදිකරුවන් මරණයට පත් කරන ස්ථානය ; වධක ස්ථානය.

නා. කෙනකු මිය යන අවස්ථාවේ වැතිර සිටින ඇඳ.

නා. (අභි.) මරණය ගැන නැවත නැවත සිහිකිරීම; සියලු මරණය නියත බව මෙනෙහි කිරීම; මරණානුස්මෘතිය.

නා. මරණාසන්න නිද්‍රාව ; කෙනකු මිය යන අවස්ථාවේ පත් වන නින්ද.