සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1461
වලත
නා. කැලෑ පෙදෙස ; වනාන්තරය.
වලතඩිය
නා. මුගුර ; පොල්ල.
වලතඩියා
1. නා. දාමරිකයා.
2. වලහා.
3. ව්‍යාඝ්‍රයා.
වලතුව
නා. විපත්තිය ; හිරිහැරය ; දුක.
වලප
නා.ප්‍ර. වැලපීම.
වලපනවා
ක්‍රි. හඬා වැලපෙනවා ; දුක්වෙනවා.
වලම්බනය
නා. විනාශ කිරීම ; නැති කිරිම.
වලම්බිත
වි. වට වූ ; කොටු කරන ලද
වලය
1. නා. අතේ පළඳින ආභරණයක් ; හස්තයෙහි පළඳින වළල්ල.
2. වලයාකාරදෙය.
3. අතේ ඇඟිලිවල පළඳින වළලු වැනි මුතුවර්ගයක්.
4. (පාරිභා.) ගසක කඳක මට්ටමේදී සමාන අවයවවලින් සෑදුණු වළල්ල.
5. (පාරිභා.) දරණුව ; කොයිලය.
වලය වාහිනිය
නා. රුධිරය ගෙන යන වලයාකාර නාලය.
වලයම
1. නා. කවාකාරව සිටින සේ වළල්ලක් මෙන් සකස් කළ දෙය ; තොණ්ඩුව.
2. උඩැක්කියේ හම සවි කරන වළල්ල.
3. දුම්කොළ ගොඩ.
වලයම් කටුව
නා. උඩැක්කියේ හම බඳින ගැටය කැපීමට ගන්නා ආයුධය.
වලයාංශය
නා. දේශාන්තර රේඛාව.
වලයාකාර
වි. වළල්ලක් වැනි ; රවුම්.
වලයාකාර වාහිනිය
නා. සෛලමෙහි ඇති රවුම් වළලු හැඩයෙන් යුතු දිගු නළය.
වලව
1. නා.ප්‍ර. ගින්න.
2. වළ ; ආවාටය.
වලව්ව
නා. ප්‍රභූවරුන් වාසය කරන නිවස ; රදළයින්ගේ ගෘහය.
වලව්වේ හාමුදුරුවෝ
1. නා.බහු. වලව්වේ ස්වාමිදුව ; ළමා තැනී.
2. වලව්වේ මහත්තයා.
වලස් හැට්ටය
නා. දහඅටසන්නි ආදී නැටුම්වල දී අඳින හැට්ටය.
වලසා
නා. කළු දිග ලොම් ද, දිග නිය ද ඇති රෞද්‍ර, ක්ෂීරපායී සිව්පා සතෙක් ; වලසැඩියා.
වලසැඩි
වි. නපුරු ; රෞද්‍ර ;කුරිරු.
වලහකබරියා
නා. ජුඩාවා ; දියකූඩැල්ලා.
වලහන්
නා.ප්‍ර. කුඹුරු ආදියේ වැඩ කරන පුද්ගලයින්ට කුලිය සඳහා ගෙවන ධාන්‍ය කොටස.
වලහම්
1. නා.ප්‍ර. දුකින් හඬ නඟා වැළපීම ; අශුභ විලාප.
2. මළ සිරුරක් වළ දැමීම.