සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1579

වෘෂණ ග්‍රන්ථිය

නා. අණ්ඩය ; වෘෂණය.

නා. ක්ෂිරපායී පිරිමි සතුන්ගේ වෘෂණ කෝෂයෙහි වෘෂණවලට ආධාරකව තිබෙන පටක රජ්ජුව හෙවත් රැහැන ; වෘෂණ කර්ෂක රජ්ජුව.

නා. වෘෂභයකුගේ සලකුණ සහිත කොඩියක් ඇති මහ දෙවියා හෙවත් ශිව දෙවියා.

1. නා.ප්‍ර. උතුම් ගවයා.
2. රාශි චක්‍රයේ දැක්වෙන දෙවන රාශිය.
3. වෘෂභ නාමයෙන් හඳුන්වා ඇති වර්ෂය.

නා. ගොනකුගේ රූපයට සමාන යැයි පිළිගැනෙන තාරකා මණ්ඩලය.

1. නා. ප්‍රධාන ගවයා ; ශ්‍රේෂ්ඨ ගවයා.
2. බුදුන් වහන්සේගේ සිරි පතුලෙහි පිහිටි එකසිය අටක් මඟුල් ලකුණු වලින් එකක්.

නා.ප්‍ර. මෙහෙය වන්නාගේ ඉඟි දන්නා වූ වෘෂභයා ; ශ්‍රේෂ්ඨ වෘෂභයා.

1. නා.ප්‍ර. වැන්දඹුව ; විධවාව.
2. කරදමුංගු, එන්සාල්.

නා. පහත් තැනැත්තා ; වසලයා.

නා. වැසි වැසීම; වර්ෂාපතනය.

නා. වැසි නැති වීම.

(පාරිභා.) නා. වැසි සහ සීත - උණුසුම හා සම්බන්ධ දේශගුණික වෙනස්කම් පෙන්වන ප්‍රස්තාරය.

වි. ශුක්‍ර ධාතුව වඩන ; පෝෂ්‍ය ගුණය ඇති.

වි. මහත් ; විශාල.

නා. පිරිසිදු ලේ ගමන් කරන ප්‍රධාන නාඩිය.

නා. චතුර්ථධ්‍යාත භූමිය වන වේහප්ඵල බඹලොව.

නා.ප්‍ර. වසූරිය හෙවත් මහාමාරිය නම් සංක්‍රාමික රෝගය.

නා.ප්‍ර. පක්වාශයේ කොටසක් ; මහ බඩවැල.

1. නා.ප්‍ර. දෙවියන්ගේ පුරෝහිත දෙවියා ; සුරගුරු ; බෘහස්පති ; ගුරු ග්‍රහයා.
2. චාර්වාක දර්ශන ග්‍රන්ථයේ කතුවරයා.

නා.ප්‍ර. වීථිය ; මාර්ගය.

1. නා.ප්‍ර. වෛද්‍ය කර්මයෙහි යෙදී සිටින්නා ; වෛද්‍යාචාර්යා.
2. මහා බ්‍රහ්මයා.

(කථා.) නා. කුඩා කරදිය මත්ස්‍ය විශේෂයක්.

නා. මහනුවර රාජ්‍ය සමයේ භාවිත කළ කුඩා මුදල් ඒකකයක්.

නා.ප්‍ර. වෙදකම්හි යෙදෙන්නා ; වෛද්‍යවරයා.