සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1626
ශාසනවිලෝමය
නා. බුද්ධ ධර්මයට පටහැනි මත ආදිය ඇති කිරීම.
ශාසනසම්පදාව
නා. ශාසනයට අයත් චාරිත්ර ; පිළිවෙත.
ශාසනස්ථානය
නා. අනුශාසනය කරන ස්ථානය ; විචාරන තැන.
ශාසනහර
නා.ප්ර. සන්දේශයක් ගෙන යන්නා ; දූතයා.
ශාසනාචාර්ය
නා.ප්ර. (බුදු) සසුනේ ආචාර්යවරයා ; බුදුන් වහන්සේ.
ශාසනාධිකාරය
නා. තමන්ගේ අනුශාසකයන්ට යටත්ව පැවතීම ; රාජ්ය පාලන බලය.
ශාසනාභිරතිය
නා. සසුන කෙරෙහි ඇති ඇල්ම.
ශාසනාවතාර
වි. සසුනට ඇතුළත් වූ.
ශාසනික
වි. ශාසනයට සම්බන්ධ වූ ; සසුනෙහි වූ.
ශාස්ත්ර
1. නා.ප්ර. අනුශාසනය කරන්නා ; අනුශාසකයා.
2. ආගමික කතුවරයා.
3. බුදුරජාණන් වහන්සේ.
ශාස්ත්ර කාරකයා
නා. ලේඛකයා ; ගත් කතුවරයා.
ශාස්ත්රකාරයා
නා. අතබලා (හෝ වෙනත් ක්රමයකට) ග්රහඵල කියන්නා ; පේන කියන්නා.
ශාස්ත්රගණ්ඩය
නා. යම්කිසි දෙයක් ගැන ඇති අල්ප දැනුම ; සුළු දැනුම.
ශාස්ත්රඥයා
නා. ශිල්ප ශාස්ත්ර උගත් තැනැත්තා ; පඬිවරයා ; සුවිශේෂ දැනුමක් ඇත්තා.
ශාස්ත්රපති උපාධිය
නා. ප්රථම කලා උපාධියට අනතුරුව ලබාගන්නා පශ්චාත් උපාධිය.
ශාස්ත්රය
1. නා. යම් විෂයක් හදාරා ලබන දැනුම ; විද්යාව ; උගතමනා දෙය ; ශිල්පය.
2. උපදෙස් ගැනීමට ඉවහල් වන ග්රන්ථය.
3. ජ්යෝතිෂ් ශාස්ත්රයට අනුව කියන පලාපල.
ශාස්ත්රලෝචන
වි. ශාස්ත්ර නමැති ඇස් ඇති ; ශාස්ත්ර උගත්.
ශාස්ත්රවේදී උපාධිය
නා. විශ්ව විද්යාලයකින් පිරිනැමෙන ප්රථම කලා උපාධිය.
ශාස්ත්රාචාර්ය
වි. ශාස්ත්රවේදී උපාධිලත්.
ශාස්ත්රාදානය
නා. පහරදීම සඳහා අවි ගැනීම ; සන්නද්ධ වීම.
ශාස්ත්රාන්තරය
නා. වෙනත් ශාස්ත්ර ; බාහිර ශාස්ත්ර ; වෙනත් විද්යා.
ශාස්ත්රීය
වි. ශාස්ත්රය සම්බන්ධ ; ශිල්ප ශාස්ත්රයට අනුකූල.
ශාස්ත්රීය සංග්රහය
1. නා. ශාස්ත්රීය ලිපි එක් කොට සැකසූ ග්රන්ථය.
2. ශාස්ත්රීය ලිපි-ලේඛන, සාකච්ඡා, ගීත හා සංගීතාදිය ඇතුළත් වැඩසටහන.
ශාස්ත්රෝක්ත
වි. ශාස්ත්රයෙහි කියන ලද ; ශාස්ත්රයෙහි සඳහන්.