සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1630

ශිරාවලය

නා. කවාකාර ව පිහිටි ශිරා පද්ධතිය.

ශිරාව්‍යධය

නා. ශරීරය පිළිබඳ කරුණු තත්වාකාරයෙන් දැනගැනීමට ඉවහල් වන කරුණු දහයෙන් එකක්.

ශිරාවේදය

(පාරිභා.) නා. ශිරා පිළිබඳ හදාරන විද්‍යාව ; ස්නායු විද්‍යාව.

ශිරෝ

1. නා.ප්‍ර. හිස ; ඔළුව.
2. නහරය ; ශිරාව.

ශිරෝ අස්මරිය

(පාරිභා.) නා. ශිරාවල රුධිර සංසරණයේ දී හටගන්නා ලේ කැටිය ; ඝන බවට පත් වූ ලේ කුට්ටිය.

ශිරෝ ගුහාව

නා. ශිරස් කුහරය ; හිස් කබලේ ව්‍යුහය අනුව ඇති වී තිබෙන කුහරය.

ශිරෝධරාව

නා. හිස දරා සිටින අවයවය ; ගෙල ; බෙල්ල.

ශිරෝධාතුව

නා. බුදුරජුන්ගේ සිරස ; සර්වඥ ශීර්ෂය.

ශිරෝධානය

නා. හිස් වැස්ම ; ශීර්ෂාවරණය ; තොප්පිය.

ශිරෝබිංදුව

(පාරිභා.) නා. අහසේ මුදුන ; ශිරස් ලක්ෂ්‍යය.

ශිරෝමණි

නා.ප්‍ර. මුදුන් මැණික; සිළුවෙහි පළඳින මැණික ; චූඩා මාණික්‍යය.

ශිරෝමුනාත් කරනවා

ක්‍රි. කඩුවක් වැනි ආයුධයක මුදුනත, හිස මුදුනට තබනවා ; හිසට එල්ල කරනවා.

ශිරෝරුහ

නා.ප්‍ර. හිසකෙස්.

ශිරෝවස්තිය

නා. හිස අභ්‍යන්තරය පිරිසිදු කිරීම සඳහා හිසට තෙල් ගැල්වීම.

ශිරෝවිරේකය

නා. නස්‍ය කිරීම ; හිස අභ්‍යන්තරය පිරිසිදු කිරීම.

ශිරෝවේෂ්ඨනය

නා. හිස් වෙළුම ; තලප්පාව ; උෂ්ණීෂය.

ශිරෝස්ථි භේදය

නා. හිස් කබල දෙපළු වීම ; හිස් කටුව දෙකට බිඳීම.

ශිරෝස්ථිය

නා. හිස් කබල ; ශීර්ෂ කපාලය.

ශිලම්බු

නා.ප්‍ර. අතෙහි මැණික් කටුව හා පය වළලුකර වටා දමන ආභරණය ; සළඹ ; නූපුරය.

ශිල්ප

1. නා.ප්‍ර. විද්‍යා, කර්මාන්ත, වාණිජ, කලා ආදි උගතමනා ක්ෂේත්‍ර.
2. කය වෙහෙසා උගත යුතු කර්මාන්ත.

ශිල්ප ක්‍රමය

නා. කලා ශිල්පයෙහි දක්ෂතාව ; ශිල්ප ධර්මය.

ශිල්ප ඛන්ධවයා

නා. කිසියම් ශිල්පයක් ඉගෙනගන්නා අයත් කණ්ඩායමකට අයත් තැනැත්තා.

ශිල්ප මදය

නා. උගත් ශිල්පය පිළිබඳ ඇති වන මත් වීම ; ශිල්පමානය.

ශිල්ප ශ්‍රේණිය

නා. ශිල්පයක් සඳහා පුහුණුව ලද්දවුන්ගේ ගණය ; ශිල්පීන් කණ්ඩායම.