සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1735

සරල අනුපාතය

(පාරිභා.) නා. සංයෝගයක සංඝටක අතර ඇති අසංකීර්ණ සංඛ්‍යාමය සම්බන්ධය.

(පාරිභා.) නා. තුන් වැදෑරුම් ව බෙදී පවතින ලෙල්ලක් සහිත තනි බීජයක් ඇති ඵලය ; සංකීර්ණ නොවූ අෂ්ටිඵලය.

(පාරිභා.) නා. ප්‍රාණියකුගේ ජීවය වඩාත් ක්‍රියාශීලි ඍජු ප්‍රතිචාරයකට මෙහෙයවීම.

(පාරිභා.) නා. ශාඛා නොබෙදුණු, සංකීර්ණ නොවූ පුෂ්ප මංජරිය.

(පාරිභා.) නා. තනි පාලනය හෝ තනි අයිතිය, ඒකාන්තික ස්වාමිත්වය.

(පාරිභා.) නා. අභ්‍යන්තර වූ හෝ බාහිර වූ බලපෑමක් නිසා දිග අතට ඇති වන චලනය.

(පාරිභා.) නා. ඍජු කෝණ දෙකකට සමාන කෝණය ; 1800 කෝණය.

(පාරිභා.) නා. රසායනික ක්‍රියාවෙන් විද්‍යුත් ධාරාවක් ජනිත කරන බැටරි ඒකකය.

(පාරිභා.) නා. අංග කිහිපයකින් සෑදුණු ගුණිතය ; බහු ගුණිතය.

(පාරිභා.) නා. තනි බීජයකින් පැලයක් හටගන්නා ඩිම්බකෝෂ.

නා. පෘථිවි පෘෂ්ඨයේ චලනය හෝ වෙනත් විපර්යාස නිසා හෝ පෘථිවි ස්ථරවල ඇති වන නැම්ම.

(පාරිභා.) නා. වස්තුවකත් එහි නිරූපිතයත් අතර පවතින සාමාන්‍ය අනුපාතය.

(පාරිභා.) නා. එක් අණ්ඩාසයකින් හටගන්නා ගෙඩිය.

(පාරිභා.) නා. බිඳුණු ඇටය හා බාහිර මානය අතර කිසිදු සම්බන්ධතාවක් නොවන පරිදි ඇති වන භංගය.

(පාරිභා.) නා. සාමාන්‍ය භාගය ; පොදු සාධකයකින් තොර භාගය.

(පාරිභා.) නා. සරල සාමාන්‍යය.

(පාරිභා.) නා. වක් නැති රේඛාව ; සෘජු රේඛාව.

(පාරිභා.) වි. ඍජු රේඛාවලින් යුක්ත ; ඍජු රේඛීය.

(පාරිභා.) වි. වර්ණ දේහ සහ තර්කුවක් නොසෑදී න්‍යෂ්ටිය කෙළින් ම දෙකට බෙදෙන.

(පාරිභා.) වි. සමාන ඍජු අතරක් ඇති.

(පාරිභා.) නා. සමීකරණ විශේෂයක් ; පළමු වන බලය පමණක් ඇති තනි අඥාත පදයකට සීමා වූ සමීකරණය.

(පාරිභා.) නා. වෘත්ත ඛණ්ඩයක ඕනෑම ලක්ෂ්‍යයක් ස්පර්ශ කරන ලෙස අඳින ලද ඍජු රේඛාව.

නා.ප්‍ර. සීනි වර්ගයක්; මොනොසැකරයිඩ් නම් ඉතා ම සරල කාබොහයිඩ්‍රේටය.

(පාරිභා.) නා. නියම සංඛ්‍යාවක් හෝ භාගයක් හෝ වශයෙන් නොපැවසිය හැකි සරල මූලය ; අවිනිශ්චිත ගණන.