සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1771

ස්වක්ෂේත්‍ර

නා.ප්‍ර. ජ්‍යෝතිෂයට අනුව ඒ ඒ ග්‍රහයාට අයත් තැන හෝ ස්ථානය ; ග්‍රහයාට හිමි තැන.

ස්වකීය

වි. තමාට අයිති ; තමන් සතු ; තමාගේ.

ස්වච්ඡ

වි. අතිශයින් නිර්මල ; බොහෝ පෑදුණු ; විනිවිද පෙනෙන.

ස්වච්ඡ මණ්ඩලය

(පාරිභා.) නා. ඇසෙහි ඉදිරිපස කොටස ; සුදු ඉංගිරියාව ; කනීනිකාව.

ස්වච්ඡන්ද

වි. සිය කැමැත්තෙන් කටයුතු කරන ; සිය කැමැත්ත අනුව යන ; අත්තනෝමතික.

ස්වච්ඡන්ද නිෂේධ බලය

(පාරිභා.) නා. තම කැමැත්ත වැළැක්වීමේ බලය ; සිය අදහස අනුව යාමට ඉඩ නොදීමේ බලය.

ස්වච්ඡන්දය

නා. තමාගේ කැමැත්ත ; සිය කැමැත්ත.

ස්වච්ඡපත්‍ර

නා.ප්‍ර. මිනිරන්.

ස්වච්ඡස්තරය

(පාරිභා.) නා. සමෙහි මතුපිට ඇති විනිවිද පෙනෙන තුනී සිවිය.

ස්වච්ඡිය

නා. විනිවිද පෙනෙන සිවිය ; සුදු ඉංගිරියාව.

ස්වච්ඡේදනය

(පාරිභා.) නා. (හූනකු වලිගය කඩා දමන පරිදි) ශරීරයේ අවයවයක් සිය කැමැත්තෙන් කපා හැරීම.

ස්වජාත්‍යාලය

නා. තමා අයත් ජාතිය කෙරෙහි දක්වන ඇල්ම ; සිය ජාතිය අතරෙහි දක්වන ප්‍රේමය.

ස්වජාතික

වි. තම ජාතියට අයත් ; ස්වකීය වර්ගයා පිළිබඳ වූ.

ස්වජාතිභක්ෂය

(පාරිභා.) නා. තම ශරීරයේ ම කොටස් හෝ තම වර්ගයේ ම සතුන් ආහාර කොට ගැනීම.

ස්වණ්ඩ

(පාරිභා.) නා.ප්‍ර. බික් වශයෙන් පිපිරී ඇට විසුරුවා හරින ඵල හට ගන්නා ශාක වර්ගය.

ස්වතන්ත්‍ර

වි. අන් අයකුගේ හෝ අන් දෙයක බලපෑමක් නොලබන ; නිදහස්.
නා.ප්‍ර. ස්වාධිපත්‍යය ; නිදහස.

ස්වතන්ත්‍රතාව

(පාරිභා.) නා. ආත්මික නිවහල් බව ; නිර්දාසත්වය.

ස්වතන්ත්‍රවාදය

(පාරිභා.) නා. ග්‍රහණවලින් තොර චින්තනය ; ස්වාධීනතාවාදය.

ස්වතස්සිද්ධ

(පාරිභා.) වි. ඉබේ ම සෑදුණු ; ස්වාභාවික ව හටගත්.

ස්වදේශය

නා. තමාගේ රට ; සිය දෙස ; තමා උපන් හැදුණු වැඩුණු රට.

ස්වදේශානුරාගය

නා. තමා උපන් රට කෙරෙහි ඇති ඇල්ම ; මව්බිමට ඇති ඇල්ම.

ස්වදේශික

වි. තම රටට අයත් ; ස්වදේශීය.

ස්වදේශිකයා

නා. මව් රටේ වාසය කරන තැනැත්තා.

ස්වධර්ම භ්‍රෂ්ටයා

නා. (ක්‍රිස්ති.) ස්වකීය ආගම ධර්මය භක්තිය අතහැර දමන්නා ; ආගම අත් හරින්නා.