සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1869

සෛලවාදය

නා. සෑම ජීවේන්ද්‍රියයකම මූලික ඒකකය සෛලය යන සිද්ධාන්තය පදනම් වූ උපකල්පනාව.

නා. සෛලවල ව්‍යුහය, ක්‍රියාවලිය, ප්‍රජනනය ආදිය පිළිබඳ ජීව විද්‍යා අංශය.

නා. මුලින් පැවති ප්‍රධාන බීජාණුවේ න්‍යෂ්ටිය බෙදී යාමෙන් ස්වාධීන සෛල ඇතිවීම.

1. නා.ප්‍ර. කන.
2. ශෝකය.
3. ඩහදිය.

නා. තවලමක ගවයන්ගේ කරේ එල්ලන නොහොත්, ගොවි බිම්වලින් සතුන් බියවද්දා පළවා හැරීම සඳහා ගැනෙන දාරුමය හෝ ලෝහමය සීනුව.

වි. ඇද ; කොර ; වක් වූ.

1. නා. කෙට්ටු පුද්ගලයා.
2. කොර තැනැත්තා.

නා.ප්‍ර. පුරාණ සිංහල ගැමි නාටක විශේෂයක්.

වි. ආභරණ විශේෂයක්.

නා. යමක් සවි කරනු ලබන වළ ; කෙවෙනිය.

නා. ඉතා ස්වල්පය.

නි. මැනවින් ; පහසුවෙන්.

වි. කොර ; අබ්බගාත ; අතක් හෝ කකුලක් කොට හෝ ඇද.

නා. ආයුධ විශේෂයක නාමය ; හෙල්ල ; හොටිය.

නා.ප්‍ර. නාසයෙන් වැගිරෙන සෙම වැනි අපවිත්‍ර ද්‍රව්‍යය.

1. නා.ප්‍ර. හොඬවැල ; හස්තියාගේ දික් වූ නාසය.
2. ලෝභය ; ආශාව.
3. ලොල් වූ තැනැත්තා.
වි. ලොල්.

නා.ප්‍ර. සුරා වෙළෙන්දා.

නා. ගල්පර්වතවල ස්වාභාවික ව ඇති වී පවතින පොකුණ.

1. නා.ප්‍ර. ඇත් සොඬය.
2. ගිජු වූ පුද්ගලයා.
3. ඉබ්බාගේ හිස.

නා. ජලය ඈතට ගෙනයාම සඳහා රබර් නලයකට සවිකරන කරාමය.

නා. මෝටර් රථ රේඩියේටර්වලට සවි කරන මහත ශක්තිමත් රබර් නලය.

වි. යහපත් ; ශුභදායක.

නා. ආරෝග්‍ය ශාලාව.

නා.ප්‍ර. බල්ලා ; සුනඛයා.