සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1870
සොන්දු
නා.ප්‍ර. සුන්දරිය ; සිත් අලවන ස්ත්‍රිය.
සොඳ
වි. සොඳුරු ; යහපත් ; සුබදායක ; ශෝභන ; සිත් අලවන ; ප්‍රියමනාප.
සොඳරහට
ක්‍රි.වි. මනා වූ ආකාරයට.
සොඳිරි
නා.ප්‍ර. කටුසු වර්ගයක් ; බෝදිලිමා.
සොඳුර
1. නා.ප්‍ර. යහපත් කාන්තාව.
2. ප්‍රිය වූ බිරිඳ.
සොඳුරු
වි. සුන්දර ; යහපත්.
සොප්නය
නා. සිහිනය ; ස්වප්නය.
සොප්පට
(කථා.) වි. අසමර්ථ ; අදක්ෂ.
සොප්පනිය
නා. ඇඳ හෝ නිදා ගැනීමට භාවිතා කරන එවැනි ගෘහෝපකරණය.
සොප්පියය
නා. වරකට බීමට සුදුසු ප්‍රමාණය.
සොපු
වි. මිථ්‍යා ; බොරු ; වැරදි.
සොබ
1. නා.ප්‍ර. උපමාව.
2. වළ ; ජිද්‍රය.
සොබන
1. වි. ශෝභන වූ ; බබළන.
2. යහපත් ; මනා ; සොඳ.
3. සුදුසු ; ඔබින.
1. නා.ප්‍ර. දෙවියා.
2. යහපත.
සොබමන
වි. ශෝභමාන ; ශෝභාවෙන් යුත්.
සොබ්භ
නා.ප්‍ර. දියවළ ; හෙබ.
සොබාදම
නා. කෙනෙකුගේ බලපෑමක් නැති ව ස්වභාවිකව යමක් සිදුවීමේ න්‍යාය ; ස්වභාව ධර්මය.
සොබැග
නා.ප්‍ර. සෞභාග්‍යය.
සොබී
වි. මනහර ; ශෝභන.
සොබොන
වි. හොබවන ; අලංකාර කරන.
සොම්නස
නා.ප්‍ර. සතුට ; ප්‍රීතිය ; සන්තෝෂය.
සොම්නස්
වි. සතුටින් යුතු ; ප්‍රීතිමත්.
සොම්ම
නා.ප්‍ර. නුවණැත්තා.
සොම්මර
නා.ප්‍ර. සම් වැඩ කරන්නා ; සම්වලින් භාණ්ඩ සාදන්නා.
සොමි
1. වි. සෞම්‍ය ; කර්කෂ නුවූ ; ශාන්ත ; දැකුම්කළු.
1. නා.ප්‍ර. සෞම්‍යබව ; මනහර බව ; කර්කෂ නොවන බව.
2. සෞම්‍ය රසය.
3. චන්ද්‍රයා ; සඳ.
4. බුධ ග්‍රහයා.
5. උතුරු දිශාව.