සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1885

හනිනවා

ක්‍රි. හිසින් හෝ අඟින් හෝ දළින් හෝ උල් අවියකින් හෝ පහර දෙනවා.

ක්‍රි. ලකුණු ඔබ්බනවා ; ලකුණු තබනවා.

නා. හනුවෙහි හෙවත් හක්කෙහි ඇටය.

නා. ඵලක කෝටරය.

(පාරිභා.) නා. කැරපොත්තාගේ මුඛය දෙපස යුගල ලෙස ඇති මුඛ කොටස්වලට අයත් වන ව්‍යුහ දෙකින් එකක් ; මැක්සිලාව.

නා.ප්‍ර. සන්ධිපාදිකයන්ගේ මුඛය පිටුපස තිබෙන උපාංගයක් ; උරස් ගාත්‍ර අතරින් පළමු යුගල තුන.

නා. හනු දෙක තදවීම ; කට අරින්නට බැරි වන සේ කටේ පේශි තද වීම.

නා. හනුව ආශ්‍රිත වාත රෝගයක්.

නා.ප්‍ර. රාවණාගේ ලංකාවේ ආක්‍රමණයේ දී රාමට උදව් කළ වානර සෙන්පතියා.

නා. හනුමාගේ ගමන් විලාසය දැක්වෙන සේ ප්‍රබන්ධිත දහඅට වන්නම් අතුරින් එකක්.

නා. හක්ක ; හකු ඇටය.

නා. චන්ද්‍රයා ; සඳ.

(කථා.) ක්‍රි. හඳ බැස යනවා ; සඳ අවරගිරට යනවා.

(කථා.) නා. 1. හඳ පායන්නට ප්‍රථම පහළ වන ආලෝකය.
2. මඳ චන්ද්‍රාලෝකය.

නා. චන්ද්‍ර කාන්තිය වන විට දිය වැගිරෙන සේ පෙනෙන ශිලා වර්ගයක නාමය ; චන්ද්‍ර කාන්ත පාෂාණය.

1. නා. අඳය කොටස.
2. පොලිය.

ක්‍රි. ආශ්‍රයෙන් හෝ පළපුරුද්දෙන් දැනගෙන ඉන්නවා ; මනාව දන්නවා ; අඳුනනවා.

1. නා.ප්‍ර. සඳුන්.
2. අඳුන්.

නා. දැල් වූ විට සුවඳ දුම් විහිදී යන සේ සුවඳ ආලේප ගල්වන ලද කූර ; සඳුන් කූර.

නා. සඳුන් උරච්චි කරන ගල.

නා. කාලවර්ණ දිවියා ; අඳුන් දිවියා.

නා. මහනුවර දළදා මාලිගයෙහි රන්රිදී ආභරණාදිය තැන්පත් කර ඇති කාමරය.

නා. පපුව ; හෘදය වස්තුව ; හෘද ප්‍රදේශය.

ක්‍රි. විකනවා ; දත්වලින් සපනවා.