සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 290

උකු

වි. ඝන; සාන්ද්‍ර.
නා.ප්‍ර. ඌරන් උගුරෙන් නඟන රළු හඬ.

ක්‍රි. යටි උගුරෙන් රළු පහත් හඬක් නිකුත් කරනවා.

1. නා.ප්‍ර. ඝන පොල්කිරි; මිටිකිරි; ගාන ලද පොල් මුල්වර මිරිකීමෙන් ලබා ගැනෙන කිරි.
2. නා.ප්‍ර. ජලය මිශ්‍ර නැති ඝන බවට පත් කළ දියර කිරි.

නා.ප්‍ර. ප්‍රීති ඝෝෂාව; ඔල්වර හඬ.

නා. හිසකේ අතර බෝවන කුඩා කෘමි විශේෂයක්.

නා. හිසේ පිටි පැත්තේ බෙල්ලට ඉහළින් පිහිටි වළ.

1. වි. ඉකුත්; පසු කළ; ඉක්ම වූ.
2. වි. මළ.

ක්‍රි. පසු කරනවා; ඉක්ම යනවා; උල්ලංඝනය කරනවා.

ක්‍රි. මැරෙනවා; කාලක්‍රියා කරනවා.

(කථා.) නා. මී රා සඳහා ගස් මදින්නා සිය උපකරණ එල්ලා ගැනීමට ඉණේ ගසා ගන්නා කොක්ක.

(කථා.) නා. මඬින ලද ගොයම් ඇවිස්සීම සඳහා භාවිත කරන අගින් වක් වූ දිග ලීය; දැති ගොයියා.

නා. (ගොවි.) උකුනු ගහේ කෙළවර සවි කර ඇති වක් වූ යකඩ උල.

1. ක්‍රි. යටි උගුරෙන් රළු පහත් හඬක් නිකුත් කරනවා.
2. ක්‍රි. තරවටු කරනවා; සැර කරනවා; බැණ වදිනවා.

නා. කශේරුවෙහි පහත කෙළවර උකුළ අභ්‍යන්තරයෙහි කපාලාකාරව පිහිටි ඇටය.

ක්‍රි. උඩට නඟා තබනවා; ඔසවනවා.

1. නා. කටිය; ශ්‍රෝණිය.
2. නා. ඇකය; ඔඩොක්කුව.

නා.ප්‍ර. කුකුළා; කුක්කුටයා.

නා. ඉතා පහසු කටයුත්ත.

නා.ප්‍ර. වට වූ උකුළ; පුළුල් උකුළු ප්‍රදේශය.

වි. ප්‍රධාන; බලගතු.

වි. ඉගෙනගත්; ව්‍යක්ත; බහුශ්‍රැත.

නා.ප්‍ර. පිටිකර උකුණුවළ දෙපැත්තේ සහ පය බොලට දෙපැත්තේ ඇති බල නහර දෙක.

ක්‍රි. ඉගෙනීම කරනවා; ඉගෙන ගන්නවා; උද්ග්‍රහණය කරනවා.