සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 291

උගමුට්ටිය

(කථා.) නා. කිතුල්මලේ තෙලිදිය වෑස්සීමට එහි එල්ලනු ලබන මුට්ටිය; ගස් මුට්ටිය.

නා. භාජනයක් හෝ වෙනත් දෙයක් එල්ලා තැබීමට ගැනෙන ජාලාකාර වූ උරිය හෝ පැස; උගාව.

(කථා.) නා. කළ, ලබුකැට ආදිය එල්ලාගෙන යා හැකි වන සේ ඒවායේ‍ කට වටා බඳින රැහැන.

ක්‍රි. එල්ලා තබනවා.

නා. යමක් ඇපයට තැබීම.

වි. දුෂ්කර; අමාරු; අපහසු; ආයාසකර.
නා.ප්‍ර. දුෂ්කර වූව; ආයාසකර වූ දෙය.

(කථා.) නා. වළන් ආදිය එල්ලා තැබීමට දැලක් සේ වැල් ආදියෙන් ගොතා ඉහළක බැඳ ඇති උරය.

වි. පැන නැඟි; උදා වූ; උද්ගත වූ.

නා.ප්‍ර. මනසින් ග්‍රහණය කිරීම; වණපොත් කිරීම; උද්ග්‍රහණය කිරීම; ඉගැනුම; අධ්‍යයනය.

නා. ඉගිළවීම; ගලවා දැමීම; ඉවත් කිරීම.

වි. දැඩි; තියුණු; කර්කෂ.
නා.ප්‍ර. ශිව දෙවියා.

(පාරිභා.) නා. අධික උෂ්ණත්වය මැනීමේ උපකරණයක් (=pyrometer).

වි. බලවත් ආඥා ඇති; නිර්දය.

(කථා.) නා. කමතේ අම්බරුවන් බඳින කණුව; කමත මැද සිටුවන ගොන් කණුව.

ක්‍රි. මුල් ඇදී කැටි ගැසුණු බිත්තර වී ඉහිනවා හෙවත් වපුරනවා; පැළ මුල නොතෙමා වපුරනවා.

(කථා.) නා.ප්‍ර. තෙමා බර තැබීමෙන් පසු ව පැළමුල් ආදිය එකට කැටි ගැසුණු බිත්තර වී; දෙවන වරට නොතෙමූ පැළ වී.

නා.ප්‍ර. උක්ගස.

වි. හොඳින් නොපැසුණු; නොමේරූ.
නා.ප්‍ර. (කථා.) පැසුණු තෙලිජ්ජ; රා.

1. (කථා.) නා. කලවැද්දා; කොළ දිවියා.
2. නා. මෝඩයා; අබබ්බයා; තකතිරුවා.

1. නා. කණ්ඨය; බොටුව; ගලනාලය.
2. නා. එක වරකට ගිලින දියර ප්‍රමාණය.

නා. දිව මුල උගුර දෙපැත්තෙහි වූ මස් රොද දෙක; ගලමූල ග්‍රන්ථිය.

1. ක්‍රි. උගුරෙහි සෙම බඳින නිසා හුස්ම ගැනීමේ දී අමිහිරි ශබ්දයක් නිකුත් වෙනවා.
2. (කථා.) ක්‍රි. ඉක්කගහනවා.

නා. උගුරෙහි සෙම බැඳී හිරවීම.

නා. බෙල්ලේ ඉදිරිපස ගැටයක් මෙන් නෙරා ඇති තයිරොයිඩ් කාටිලේජය.