සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 383

ඕපරාශි

නා.බහු. (ජ්‍යෝති.) රාශි චක්‍ර; ඔත්තේ රාශි (මේෂ, මිථුන, සිංහ, තුලා, ධනු සහ කුම්භ).

1. නා. ඔයක පහළ පෙදෙස අවට වූ බිම් කොටස
2. නා. වළ; ආවාටය.

නා. ඔයබඩ; ඔය අසල; ඔය පෙදෙස.

නා. පැරණි ග්‍රීකයන් කාසි නිපදවීමට පදනම් සේ ගත් ග්‍රේන් 11.2 ක හෙවත් ඩිරෑම් 1/6 ක බර ප්‍රමාණය.

නා. ආලෝකය.

නා. ඔයක ඉහළ ප්‍රදේශය.

(පාරිභා.) නා. විද්‍යුත් ප්‍රතිරෝධය මැනීමේ ප්‍රායෝගික ඒකකය.

නා. වේද මන්ත්‍ර කීම ආදිය ආරම්භයෙහි දී බමුණන් විසින් කියනු ලබන ප්‍රණාම සංඛ්‍යාත සිද්ධි අක්ෂරය හඳුන්වන නාමය.

නා. විදුලි පරිපථයක ප්‍රතිරෝධය මනින උපකරණය.

1. නා. ජලය ගැලීමෙන් කුඹුරක රොන්මඩ එක්රැස් වන පහත පෙදෙස.
2. නා. වතුර බැස යන අගල් සහිත බිම් පෙදෙස.

1. නා. යට භාගය; පහත කොටස.
2. නා. උදරය ඇතුළ.

(කථා.) නා. අනාථ වූ දරුවන් හදන වඩන තැන; අනාථ දරු නිවාසය.

නා. බැහැර කිරීම.

1. නා.ප්‍ර. පුරසාරම්; කටමැත.
2. (කථා.) නා.ප්‍ර. පැත්ත; අංශය.

(කථා.) ක්‍රි. අයින් වෙනවා; පැත්තකට වෙනවා.

(කථා.) ක්‍රි. ඔළුව පැත්තකට හරවා ඇන ගැනීමට සැරසෙනවා; පොරට අර අඳිනවා.

(කථා.) ක්‍රි. පුරසාරම් කියනවා; කටමැත දොඩවනවා.

නා.ප්‍ර. විවෘත වූ ද විවිධ ප්‍රමාණයේ දිග ඇති නළ ගණනින් යුක්ත තූර්ය භාණ්ඩයක නාමය.

(කථා.) නා. මව් පිය ආදි පරම්පරාවකට විශේෂ වූ ලක්ෂණය; ප්‍රවේණි ලක්ෂණය; ආරය.

(පාරිභා.) නා.ප්‍ර. ආක්‍රාන්ත පාෂාණ ස්කන්ධයක් වටා තිබෙන විපරීත භාවයට පැමිණි පාෂාණ වලය; විපරීතවලය (=metamorphic aureole).

නා. (අහසින්) බැසීම; (යමක් තුළට) බැස ගැන්ම; අවතරණය.

නා. (රාජකීය හෝ පූජාර්හ පුද්ගලයන් විසින් දෙනු ලබන) සම්මුඛ දර්ශනය; බැහැදැකීම.

වි. එල්ලෙන; අවලම්බනය වන.

(කථා.) නා. ජලයෙන් යටවන පහත් බිම.