සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 553
ගන
1. වි. ගනකම සහිත; තුනී නොවූ; ඝනත්වය සහිත.
2. වි. ගැවසී ගත්; ගහන වූ.
3. වි. දියාරු නොවූ; උකු.
4. වි. තද; දැඩි.
1. නා.ප්‍ර. වලාකුළ; මේඝය.
2. නා.ප්‍ර. තූර්ය භාණ්ඩයක අත්තාලම; කස්තාලම.
ගනකඩබොල්
වි. අතිශයින් ඝන වූ.
ගනකනා
නා.ප්‍ර. පිරිසුදු රත්රන්; තනි රත්තරන්.
ගනකල්
නා.ප්‍ර. වැහි කාලය; මේඝ කාලය; වර්ෂා සෘතුව; වස්සානය.
ගනකළඹ
නා. විශාල වැහි වලාකුළ; ඝන මේඝකූටය.
ගනකුළ
නා. වැහි වලාකුළ; මේඝකූටය.
ගනග
නා. විදුලිය; විදුලි එළිය.
ගනගබ
නා. වර්ෂාව උපදින ස්ථානය; වැහි වලාකුළ.
ගනගැජුම්
නා.ප්‍ර. මේඝ ගර්ජනය.
ගනගුම්
නා.ප්‍ර. අහස ගෙරවීම; මේඝ ගර්ජනය.
ගනතම
නා. ඉතා දැඩි අඳුර; අධික වූ අන්ධකාරය; ඝනාන්ධකාරය; ගන අඳුර.
ගනඳර
නා. තද අඳුර; ඝනාන්ධකාරය.
ගනඳුර
නා. ගන අඳුර; දැඩි අන්ධකාරය; ඝනාන්ධකාරය.
ගනපොද
නා. වැසිපොද.
ගනබ
1. නා. ඝන වැසි වලාකුළ.
2. නා. වැහිවතුර; වැසි ජලය.
ගනබහල
වි. අතිශයින් ඝන වූ; බොහෝ සෙයින් ඝන ස්වභාව ඇති.
ගනබොල්
වි. අතිශයින් ඝන වූ.
ගනරන්
නා.ප්‍ර. තනි රත්රන්; අමිශ්‍ර රන්.
ගනරැස
නා. වලාකුළු සමූහය; මේඝකූට පන්තිය.
ගනලේ
නා.ප්‍ර. රේඛාවක් වශයෙන් දිගට වැටී තිබෙන වැසි වලාව; වැසි වලාරොද.
ගනසම
නා. වැහි කාලය; වර්ෂා සෘතුව; මේඝ සමය.
ගනසර
නා.ප්‍ර. කපුරු.
ගනසා
වි. ළං ළං ව වැඩුණු අතුපතර ඇති; කොළවලින් වැසී ගිය ශාඛාවලින් යුත්.
ගනසැරයට
ක්‍රි.වි. ඉතා අධික ලෙස; බහුල ලෙස.