සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 565
ගරුකාරය
නා. ගෞරව කිරීම; බුහුමන් කිරීම.
ගරුකැට
නා.ප්ර. වටිනාකම ඇති කැට හෙවත් මැණික් ගල්; මාණික්ය; රුවන්.
ගරුගත
වි. ගෞරවයෙන් යුක්ත; බුහුමන් පෙරදැරි.
ගරුගර්භිණිය
නා. මුහුකුරා ගිය දරු ගැබ සහිත ස්ත්රිය; ප්රසවයට ආසන්න අවස්ථාවෙහි සිටින ගැබිණිය.
ගරුගාම්භීර
වි. ගෞරවාන්විත සහ ශ්රේෂ්ඨ භාවයෙන් යුක්ත; නුවණින් ගැඹුරු වූ.
ගරුගාරව
නා.ප්ර. ගරු සැලකිලි දැක්වීම; ගරුබුහුමන.
ගරුඩ වාහනය
නා. විෂ්ණු දෙවියන්ගේ වාහනය; ගුරුළු වාහනය.
ගරුඩගල්
නා.ප්ර. නිල් පැහැය ඇති ඖෂධීය ගල් වර්ගයක්.
ගරුඩධ්වජ
නා.ප්ර. ගුරුළු රූපය සහිත කොඩිය සංකේතවත් කොට ගත් දෙවියා; විෂ්ණු දෙවිඳු.
ගරුඩවාස
1. නා. අහස; නුබකුස.
2. නා. ගුරුළකු වාහනය කොට ගත් තැනැත්තා; විෂ්ණු දෙවි.
ගරුඩා
1. නා. නාගයන්ගේ පරම සතුරා වශයෙන් සැලකෙන කල්පිත පක්ෂි විශේෂයක්; ගුරුළා.
2. නා. ලොකු පත්තෑ විශේෂයක්.
3. නා. නාග විෂ නසන මන්ත්රයක්.
ගරුඩාලින්දය
නා. ගරුඩ ආලින්දය; මහාමේරුව හාත්පස පිහිටා ඇතැයි කියන ආලින්ද හෙවත් වේදිකා හතරෙන් ගරුඩයන් වාසය කරන ආලින්දය.
ගරුඩාසන
1. නා.ප්ර. ගරුඩ ආසනය; ගුරුළු ආසනය.
2. නා.ප්ර. විෂ්ණු දෙවියා.
ගරුතය
1. (පාරිභා.) නා. ආයනය හැරුණු විට කනෙහි සෙසු බාහිර කොටස; කන්පෙත්ත.
2. නා. කපාලයේ පූර්ව පාර්ශ්වයේ පිහිටි ස්ථානය.
ගරුතර
වි. ගෞරව ලැබීමට අතිශයින් සුදුසු; අතිගරු.
ගරුධර්ම
නා.බහු. භික්ෂුණීන් විසින් දිවිහිමියෙන් ගරු කොට පිළිපැදිය යුතු ධර්ම අට.
ගරුබ
නා. ආඩම්බරය; මානය; ගර්වය.
ගරුබුහුමන
නා. ගෞරව පූර්වකව කරන උසස් සැලකිල්ල; ගෞරවය හා බහුමානය.
ගරුභාණ්ඩ
නා.ප්ර. (විනය) භික්ෂු සංඝයාගේ පොදුවේ පරිභෝගය කළ හැකි පෞද්ගලික ව බෙදා ගත නොහැකි වූ බඩු; ගම්බිම් කෙත්වතු ආදි වස්තු.
ගරුභාර
වි. මුහුකුරාගිය දරු ගර්භය සහිත; දරු ගැබින් බර වූ; ගැබ්බර.
ගරුභාවය
1. නා. ශ්රේෂ්ඨ භාවය; විශිෂ්ටත්වය; සම්භාව්යතාව.
2. නා. බරබව; බැරෑරුම්බව; සැහැල්ලු නොවනබව.
ගරුමන්
නා. උඩඟුකම සහ මාන්නය; සිතෙහි ඇති වන ගර්වය සහ මානය.
ගරුමානය
නා. ගෞරවය සහ සම්මානය; ගරු කිරීම සහ බුහුමන් කිරීම; ගරු බුහුමන.
ගරුව
නා. සැලකිල්ල; ගෞරවය; බුහුමන.