සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 654

ජඞ්ඝසේතුව

නා. පයින් යන්නන් සඳහා කළ පාලම.

(පාරිභා.) නා. මිනිස් පාදයේ කෙණ්ඩයේ ඉදිරිපස ඉදිරියට මතු ව ඇති ඇටය; නාලිය.

නා. ලුහුඬු යටි කය ඇත්තා; කටියෙන් පහළ සිරුර කුරු තැනැත්තා.

වි. පයින් යන; ඇවිදින.

(පාරිභා.) නා. පාදයේ කෙණ්ඩයේ පිහිටි විශාල පේශිය (=gastrocnemius muscle).

නා. ඇවිදීමේ ශක්තිය; දෙපා සවිය.

වි. ඉක්මන්; ශීඝ්‍ර.

1. නා. කකුලේ දණත් වළලුකරත් අතර කොටස; බත් කෙන්ද.
2.නා. ජංඝාස්ථිය.

නා.ප්‍ර. කෙණ්ඩා පෙදෙසෙහි පලඳින වළලු විශේෂයක්; සූ සැට ආභරණවලින් එකක්.

නා.ප්‍ර. සතුන් පිට බඩු පටවා ගෙන පා ගමනින් යන වෙළෙඳ කණ්ඩායම; තවලම.

(පාරිභා.) නා. කෙණ්ඩයෙහි ජංඝාස්ථියට කෙළින් ඇති ඇටය.

(පාරිභා.) නා. කෙණ්ඩා ඇටය; දණහිසත් වළලුකරත් අතර පිහිටි අස්ථි දෙකෙන් අභ්‍යන්තර වූත් වඩා විශාල වූත් අස්ථිය (=tibia).

නා.ප්‍ර. උකුළු ඇටයේ ත්‍රිකාස්ථියේ පහළ ම කොටස.

නා. (ව්‍යායාම වශයෙන්) ඇවිදීම; සක්මන් කිරීම; පාගමනින් යෑම.

ක්‍රි. සටන්කොට බලහත්කාරයෙන් අත්අඩංගුවට ගන්නවා.

නා. දඬුවම් පිණිස වරදකරුවන් සමාජයෙන් වෙන් කොට තබන ගේ; දඟගේ; බන්ධනාගාරය.

(කථා.) නා.ප්‍ර. පමණට වැඩියෙන් ලැබෙන ජලය; පිටාර ගලන වතුර.

ක්‍රි. වහිනවා.

නා. (ගොතා තැනූ) කූඩය; පැස.

නා. ජටාවක් සෙයින් ගෙතුණු හිසකෙස් සමූහය; දළමඬුල්ල.

1. නා. (ජටාවක් මෙන්) හැඩපලු ගෙතුනු කෙස් ඇත්තා; ජටිලයා.
2. නා. හිසෙහි තලප්පාවක් බැඳ ගත් තැනැත්තා.

(කථා.) නා. වෙස් නැට්ටුවන්ගේ හිස් පලඳනාව.

1. නා.ප්‍ර. මුදුන් කොට සකස් කළ හැඩපලු ගෙතුණු කෙස්වැටිය.
2. නා.ප්‍ර. ඔටුන්නක් ලෙස බැඳගත් ජටාව; මුදුන් කොට බැඳි තලප්පාව.