සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 655

ජටාමකුටධාරියා

නා. සැඩපලු ගෙතුණු කෙස් ඔටුන්නක් සේ බැඳ ගෙන සිටින තැනැත්තා; තලප්පාවක් බැඳගත් තැනැත්තා.

ජටාව

1. නා. හැඩපලු ගෙතුණු කෙස්වැටිය; එකට කැටි කළ කෙහෙ කලබ.
2. නා. හිස වටා බැඳි රෙදි කඩ; තලප්පාව.
3. නා. ගස් වැල් එකිනෙක පැටලීමෙන් සෑදෙන අවුල; ආකූලතාව.
4. නා. සිත අවුල් කරන තණ්හා ආදි කෙලෙස්.
5. නා. පැදුරු රෙදි ආදිය විවීමේ දී යොදන රටාවක්.
6. නා. (එකිනෙකට දැවටුණු) කුඩා මුල් හෙවත් තන්තු මුල්.

ජටිත

වි. පටලැවුණු; අවුල් වූ; ව්‍යාකූල වූ.

ජටිල

වි. අවුල් සහගත; පටලැවිලි සහිත; ව්‍යාකූල.

ජටිලයා

නා. හැඩපලු ගෙතුණු හිසකේ ඇති තවුසා; ජටාධරයා.

ජඨර

1. (පාරිභා.) වි. ආමාශය පිළිබඳ වූ; ආමාශයික (=gastric).
2. වි. රළු.
1. නා.ප්‍ර. ආමාශය.
2. නා.ප්‍ර. උදර රෝගය.

ජඨර ආන්ත්‍රදාහය

(පාරිභා.) නා. ආමාශයේත් ආන්ත්‍රික ශ්ලේෂ්මල පටලයේත් ඉදිමුම (=gastroenteritis).

ජඨර දාහය

(පාරිභා.) නා. ආමාශයේ (විශේෂයෙන් එහි ශ්ලේෂ්මල පටලයේ) ඉදිමුම (=inflammation).

ජඨරග්‍රන්ථි

(පාරිභා.) නා.ප්‍ර. ආමාශයේ බිත්තිවල පිහිටි ජඨරීය යුෂ ස්‍රාවය කරන ග්‍රන්ථි (=gastric glands).

ජඨරපාතය

(පාරිභා.) නා. ආමාශය අසාමාන්‍ය ලෙස උදර කුහරයෙහි පහළට නැඹුරුව වැටීම (=gastroptosis).

ජඨරයුෂ

නා.ප්‍ර. ආහාර දිරවීම සඳහා ජඨර ග්‍රන්ථිවලින් වහනය වන ද්‍රව විශේෂය; ආමාශයික ඕජස; ජඨරාශවය.

ජඨරාග්නිය

[ජඨර + අග්නිය]
නා. බඩගින්න; කුසගින්න.

ජඨරාශය

(පාරිභා.) නා. (රෝමන්තකයන්ගේ හෙවත්) වමාරා කන ක්ෂීරපායින්ගේ හතරවැනි හෙවත් නියම ආමාශය. (=abomasum)

ජඨරීය

(පාරිභා.) වි. උදරය හා සම්බන්ධ; ආමාශය පිළිබඳ; ආමාශයික (=gastric).

ජඨරීය ධෝවනය

(පාරිභා.) නා. ආමාශය සේදීම (=gastric lavage).

ජඨරීයව්‍රණය

(පාරිභා.) නා. ආමාශයේ අභ්‍යන්තර බිත්තියේ සෑදුණු වණය (=gastric ulcer).

ජඨරේක්ෂය

[ජඨර + ඊක්ෂය]
නා. ආමාශය ඇතුළත බැලිය හැකි උපකරණය.

ජඩ

1. වි. සිත්පිත් නැති; අචේතනික; අජීව.
2. වි. නැණ මඳ; මෝඩ; බුද්ධි හීන.
3. වි. නින්දා කටයුතු; පහත්; අධම; නිහීන.
4. වි. කිලිටි බවට පත්; නොපැහැදිලි; නිෂ්ප්‍රභ වූ.
5. වි. පමණට වඩා කථා කරන; දොඩමලු.

ජඩයා

1. නා. පහත් ගතිගුණ ඇත්තා; අධමයා; නිහීනයා.
2. නා. හොඳ නරක නොවැටහෙන්නා; මෝඩයා; බුද්ධිහීනයා.
3. නා. දොඩමලු තැනැත්තා; වාචාලයා.
4. නා. ගොළුවා.

ජඩීකෘත

වි. විස්මෘත භාවයට ගිය; දරදඬු බවට පත්; නිෂ්ක්‍රීය.

ජත්‍රැ

නා.ප්‍ර. උරහිස; කර.

ජත්‍රැ අස්ථිය

නා. අකු ඇටය; කුලල් ඇටය; අක්ෂාකස්ථිය.

ජතු

1. නා.ප්‍ර. ලාකඩ; ලතුදිය.
2. (පාරිභා.) නා.ප්‍ර. ඛනිජ කීල් හෝ ගල් අඟුරු විශේෂයක්; බිටුමන් (=bitumen).

ජතුමාසක

නා.ප්‍ර. පැරණි මසුරන් වර්ගයක නාමය; ලාකඩින් හෝ මැලියමින් රූප යොදා සාදන ලද මසුරන්.