කණ්ටක
kaṇṭaka
සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය
1. නා.ප්‍ර. වෘක්ෂලතාදියෙහි හටගන්නා වූ අ. තියුණු උලක් වැනි අවයවය; කටුව.
2. නා.ප්‍ර. ඉදිකටුව; ඇල්පෙනෙත්තිය; කියත් ආදියෙහි දැති පෙළ හෝ දැත්ත.
3. නා.ප්‍ර. කොඳු ඇටය; කශේරුව.
4. නා.ප්‍ර. කරදරය; සතුරු උපද්‍රවය.
5. නා.ප්‍ර. අණ්ඩඵල බීජාදියෙහි පිටපැත්තේ වූ තද ආවරණය; කටුව.
6. නා.ප්‍ර. මත්ස්‍යයන්ගේ ඇටය හෙවත් කටුව.
අක්ෂර වින්‍යාස ශබ්දකෝෂය
නා.ප්‍ර. කටුව; ඉදිකටුව (පා. සං. කණ්ටක)
බුද්ධදත්ත පාලි අකාරාදිය
න. ඇටකටුව; කටුව.
සුමඞ්ගල පාලි ශබ්දකෝෂය
පු=වෘක්ෂාදීන්ගේ කටු, සතුරා, ගෝනා, රොමහර්ෂය=රොමොද්ගමය. (පි. 237)
සිංහල ඉංග්‍රීසි ශබ්දකෝෂය
Digital Pāḷi Dictionary
- kaṇṭaka 1 masc thorn [kaṇṭa + aka]
- kaṇṭaka 2 masc disturbance; annoyance; obstruction [kaṇṭa + aka]
- kaṇṭaka 3 masc bone [kaṇṭa + aka]
- kaṇṭaka 4 masc spike; barb; anything sharp [kaṇṭa + aka]
- kaṇṭaka 5 masc name of a novice monk [kaṇṭa + aka]
- kaṇṭaka 6 adj with disturbances; having annoyances; with obstructions [kaṇṭa + aka]