තට

taṭa

සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය

1. නා.ප්‍ර. ඉවුරු බිම; වෙරළ; කූලය; තීරය.
2. නා.ප්‍ර. පස; පාර්ශ්වය.
3. නා.ප්‍ර. තලාව; දියෙහි හෝ බිමෙහි තලය.
4. නා.ප්‍ර. උස්බිම; ගොඩබිම.

බුද්ධදත්ත පාලි අකාරාදිය

3. ඉවුර; පු. පර්වතයේ ප්‍රපාතය.

සුමඞ්ගල පාලි ශබ්දකෝෂය

√ භු. උස්සයෙ. උසස් ගතියෙහි, තටති. උස්වෙයි.
පු. පර්‍වත ප්‍රන්ත; ප්‍රපාතය.
ති. ඉවුර, ගංගා ආදියෙහි ඉවුර. (පි. 302)

Digital Pāḷi Dictionary