මන

mana

සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය

1. නා. මානය ; උඩඟුකම ; අහංකාරය.
2. සිත ; මනස; චිත්තය.
3. අදහස ; අභිප්‍රාය ; මතය ; කැමැත්ත.
4. බුද්ධිය.

පු. සිත.
න. සිත.

√ භු. පත්ථරණෙ, ව්‍යාප්තියෙහි, ව්‍යාප්ත වෙයි, මනො.
√ දි. ජානනෙ, දැනීමෙහි, මඤ්ඤති, දනී.
පු. න. සිත, චිත්තය, හිත. (පි. 417)