සීල

sīla

සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය

1. නා.ප්‍ර. කය හා වචනය පිළිබඳ හික්මීම ; පාප ක්‍රියා වලින් වැළකීම.
2. රක්ත වර්ණ උපධාතු විශේෂයක් ; හිඟුල්.
3. ගව ආදි සතුන්ගේ ප්‍රකෘති ස්වභාවය.

බුද්ධදත්ත පාලි අකාරාදිය

න. කය හා වචනය සංවරයට පැමිණවීම; ශීලය; ස්වභාවය; හික්මීම.

සුමඞ්ගල පාලි ශබ්දකෝෂය

√ චු. ධාරණෙ, දැරීමෙහි, සීලෙති, සීලයති දරයි.
√ භු. සමාධිම්හි, සමාධියෙහි, සීලති, සමාධියට පැමිණෙයි. (පි. 525)

Digital Pāḷi Dictionary