බුද්ධදත්ත පාලි අකාරාදිය – 117
ආරොහක
3. නගින; පු. නැග යන්නා (අසුන් පිට).
ආරොහන
න. ඉහළ යාම; නැගීම.
ආලග්ගිත
3. එල්වන ලද.
ආලග්ගෙති
(ආ+ලගි+අ) එල්ලා තබයි (කුඩ ආදිය).
ආලපති
(ආ+ලප+අ) කථා කරයි.
ආලපන
න. ඇමතීම; මුලින් කථා කිරීම.
ආලපන්ත
3. කථා කරන; කථා කරමින්.
ආලපනා
ඉ. නැවත නැවත කථා කිරීම.
ආලපිත්වා
පූ.ක්රි. කථා කොට.
ආලපිතුං
නි. කථා කරන්ට.
ආලපිය
පූ.ක්රි. කථා කොට.
ආලම්බ
පු. අරමුණ; එල්ලීමට උපකාර වන දෙය; පිහිට.
ආලම්බති
(ආ+ලබි+ංඅ) අරමුණු කරයි; අල්ලා ගනී; එල්ලේ.
ආලම්බන
න. අරමුණ; එල්ලීම; පිහිට.
ආලම්බන්ත
3. අරමුණු කරමින්; එල්ලෙන.
ආලම්බමාන
3. අරමුණු කරමින්; එල්ලෙන.
ආලම්බර
පු. ගැට බෙරය.
ආලම්බිත්වා
පූ.ක්රි. අරමුණු කොට; එල්ලී.
ආලය
පු. ආකාරය; ආශාව; ගෙය; වාසස්ථානය.
ආලවාලක
පු. පහත් බිම; පාත්තිය.
ආලස්ස
න. අලස බව.
ආලස්ය
න. අලස බව.
ආලසිය
න. අලස බව.
ආලාන
න. ගවාදීන් බැඳ තබන කණුව.