බුද්ධදත්ත පාලි අකාරාදිය – 761

සුඛප්පත්ත

3. සැපයට පත්.

සුඛභාගිය

3. සැප එළවන.

සුඛයානක

න. පහසුදෙන වාහනය.

සුඛවිපාක

3. සැප විපාක ඇති; පු. සැප විපාකය.

සුඛවිහරණ

න. සැපසේ විසීම.

සුඛවිහාරී

3. සැප‍සේ වසන්නා.

සුඛසම්ඵස්ස

3. මෘදු ස්පර්ශ ඇති.

සුඛසම්මත

3. එසේ පිළිගත්; සැපයැයි සම්මත වූ.

සුඛායති

න. ා සැප විඳී; සුවපත් වේ.

සුඛාවහ

3. සැප ගෙනදෙන.

සුඛිත

3. ප්‍රීතිමත්; සුවපත්.

සුඛී

3. සැප ඇත්තා; සුවපත් පුද්ගලයා.

සුඛුද්‍රය

සැප ගෙනදෙන.
3. සැප ගෙනදෙන.

සුඛුම

3. අර්ථයෙන් ගැඹුරු වූ; තියුණු; සියුම්.

සුඛුමත්ත

න. සියුම් බව.

සුඛුමාල

3. මොලොක්; සියුමැලි; සුවසේ වැඩුණු.

සුඛුමාලතා

ඉ. සියුමැලි බව.

සුඛෙති

(සු+ඛනු+ණෙ) ප්‍රීතිමත් කරයි; සුවපත් කරයි.

සුඛෙධිත

3. සුවසේ වැඩුණු.

සුඛෙසී

3. සැප සොයන්නා.

සුගත

3. මනාසේ ගිය; යහපත් ගමන් ඇති.

සුගතංගුල

න. බෞද්ධයන් පිළිගත් අඟල.

සුගතාලය

පු. පිළිම ගෙය; බුද්ධ ලීලාව; බුදුන් වසන තැන.

සුගති

3. ධර්මිෂ්ටයා; මනා පැවතුම් ඇත්තා; ඉ. සැපැති භවය; සුගතිය.