බුද්ධදත්ත පාලි අකාරාදිය – 84
අවක්කාරපාතී
ඉ. කා ඉතිරි ආහාර දමන භාජනය.
අවක්ඛිත්ත
3. පහත හෙළූ.
අවක්ඛිපති
(අව+ඛිප+අ) ඉවත දමයි; පහත දමයි.
අවක්ඛිපන
න. ඉවත දැමීම; පහත දැමීම.
අවකාරකං
ක්‍රි.වි. විසුරුවමින්.
අවකාස
පු. අවසරය; ඉඩ.
අවකිරති
(අව+කිර+අ) පහතට දමයි; විසුරුවයි.
අවකිරිය
පූ.ක්‍රි. විසුරුවා.
අවකුජ්ජ
3. මුනින් නැමූ; යටිකුරු වූ.
අවගච්ඡති
(අව+ගමු+අ) අවබෝධ කෙරේ; පැමිණේ; ලබයි.
අවගණ්ඩකාර
පු. කටේ අහර පුරවා කපෝලය නෙරීම.
අවගත
3. අවබෝධ කළ.
අවගන්ත්වා
පූ.ක්‍රි. අවබෝධ කොට.
අවගාහ
පු. බැස ගැන්ම.
අවගාහති
(අව+ගාහ+අ) බැස ගනී.
අවගාහන
න. බැස ගැන්ම.
අවගාහන්ත
3. බැස ගන්නා; බැස ගනිමින්.
අවගාහමාන
3. බැස ගන්නා; බැස ගනිමින්.
අවගාහිත්වා
පූ.ක්‍රි. බැසගෙන.
අවගාහිය
පූ.ක්‍රි. බැසගෙන.
අවගුණ්ඨන
න. එතීම; ගුළි කිරීම.
අවච
අ.ක්‍රි. කීයේය.
අවචනීය
3. අවවාද නො කළ යුතු; නො කිය යුතු.
අවචර
3. හැසිරෙන.