සුමඞ්ගල පාලි ශබ්දකෝෂය – 143
අවසිත
ති. නිශ්චිත, නිමාවට පැමිණි, අනුභව කළ. (පි. 106)
අවසිත්ත
ති. ඉසින ලද, ජල සේවනය කළ. (පි. 106)
අවසිස්සන
න. අවශිෂ්ඨ වීම, ශේෂ වීම, ඉතිරි වීම. (පි. 106)
අවසුච්ඡති=අවසුස්සිස්සති
ක්රි. (අව+සුස. √ දි. සොසෙ, වියලීමෙහි +ස්සති. ධාත්වන්තයට හා ප්රත්යයාගේ ආදියට ‘ච්ඡ‘ ආදෙසයි, වියලෙයි (ජා.අටුවා. සාම ජාතක) (පි. 106)
අවසුස්සති
ක්රි. (අව+සුස √ දි. සොසෙ වියලීමෙහි +ති), වියලෙයි, වේලෙයි. (පි. 106)
අවසුස්සන
න. වියලීම, වේලීම. (පි. 106)
අවසෙස
ති. ඉතිරි, අධික, ශේෂ. (පි. 106)
අවහරණ
න. පැහැර ගැනීම. බලහත්කාරයෙන් ගැනීම, සොර සිතින් ගැනීම. (පි. 106)
අවහරති
ක්රි. (අව+හර. √ භු. හරණෙ, හැර ගැනීමෙහි +ති) පැහැර ගනී, සොරාගනී. (පි. 106)
අවහසති
ක්රි. (අව+හස+ √ භු. හසනෙ, සිනාසීමෙහි +ති) සිනසෙයි, අපහාස කෙරෙයි. (පි. 107)
අවහාර
පු. අවහරණය, සොරකම් කිරීම, සොරා ගැන්ම, ථෙය්ය සංඛාතෙන චිත්තෙන අවහරති ආදියති අවහරණංවා අවහාරො පස්විසි අවහාරයන් විනය පොත්වල දක්නට ලැබේ. (පි. 107)