සුමඞ්ගල පාලි ශබ්දකෝෂය – 261

උද්ධජ

ති. මතුභාගයෙහි ඇතිවූ. (පි. 179)

ති. උඩටනැගු, නගා සිටුවනලද, උඩඟු බව. (පි. 179)

ති. උදුරණලද, උපුටන ලද, ඔසවනලද, (පි. 179)

ති. උදුරණ ලද හුල් ඇති. (පි. 179)

න. නැගුණ අරුණ. (පි. 179)

න. උදුන, ලිප. (පි. 179)

පු. ධර්‍මයට විරුද්ධ, අධර්‍මය, ධර්‍මය අධර්‍මය කොට. (පි. 179)

ති. මරණින් මතු පැවැත්ම ඇති. (පි. 179)

න. ඉදිරීම, උත්පාටනය, උඩට ගැනීම. (පි. 179)

ක්‍රි. (උ+ධර √ භු. ධරණෙ, දැරීමෙහි +ති) උදුරයි. (පි. 179)

√ කි. උච්ඡෙ, සෙවීමෙහි, උද්ධස්නාති, සොයයි. (පි. 179)

ති. ඔසවන ලද, මතුයෙහි වළඳනා ලද, මස්තකය වසාගන්නා ලද. (පි. 179)

පු. උද්ධස්ත බලනු. (පි. 179)

පු. ණය, උද්ධරණය කිරීම. (පි. 179)

පු. උද්ධරණය කරන්නා. (පි. 179)

න. ඇණ, දැවකඩ. (පි. 179)

ති. ඇදදැමූ, විනාශ කළ, අහක් කළ. (පි. 179)

උඩට කම්පාකිරීම, ඉහළට සෙලවීම. (පි. 179)

ක්‍රි. (උ+ධු √ කි. කම්පනෙ, සැලීමෙහි +ති) උඩට කම්පාකරයි. (පි. 179)

න. ඉදිමෙන ලද, ඉදිමිච්ච. (පි. 179)

න. ඉදිමිච්ච, ඉදිමුණු. (පි. 179)

ඉ. ඉදිමීගිය මෘතශරීරයක් අරමුණු කොටගෙන කරන භාවනාව, උද්ධුමාතක සංඥා භාවනාව. (පි. 179)

න. ඉදිමුණු මළසිරුර. (පි. 179)

න. ඉදිමුණු ස්වභාවය. (පි. 179)