සුමඞ්ගල පාලි ශබ්දකෝෂය – 298

උභතො

අ. දෙපක්ෂයෙන්, දෙපසින්. (පි. 201)

ති. දෙපසින් තෙත් වූ, “උභතො අවස්සුතෙ ආපත්ති පාරාජිකස්ස.” (පි. 201)

න. දෙකෙළවර එල්වූ බර ඇති කද, දෙකෙළවර කද, “න භික්ඛවෙ උබතොකාජං හරිතබ්බං.” (පි. 201)

ති. කොන් දෙකක් ඇති, මෙය සැබෑ නම් එය බොරු යයි දෙකෙළවරක් ඇති. (පි. 201)

ති. දෙපැත්ත කැපෙන මුවහත ඇති, දෙපැත්තම මුවහත ඇති, “න භික්ඛවෙ උභතො ධාරා ආයුධං පරිහරිතබ්බං.” (පි. 201)

ඉ. භික්ෂු භික්ෂුණී දෙපක්ෂයට සමානව පැණවූ ප්‍රඥප්තිය, නවවිධ ප්‍රඥප්තීන් ගෙන් එකක්. (පි. 201)

න. දෙපක්ෂය විසින්ම පැහැදුණු, උපාසක-උපාසිකා දෙපක්ෂය විසින්ම පහන්වන ලද, “බාරාණසියං අඤ්ඤතරං කුලං උභතො පසන්නං හොති.” (පි. 201)

ති. උභතො බ්‍යඤ්ජකයා, ස්ත්‍රී-පුරුෂ නිමිති දෙකින් ම යුක්ත වූ, අහේතුක ප්‍රතිසන්ධිකයා. (පි. 201)

ති. අරූප සමාපත්තියෙන් රූපකයින් ද මාර්‍ගයෙන් නාමකයින්ද යන දෙකින් මිදුනු තැනැත්තා. (පි. 202)

න. හිස හා පාමුල රත් කන් වයින් ඇති, එවැනි ආසනය. (පි. 202)

න. හිස හා පාමුල රත් කන් වයින් ඇති, එවැනි ආසනය. (පි. 202)

ති. නැටි දෙපැත්තට සිටින ලෙස ගෙතූ මල්දම. (පි. 202)

න. උභය විභඞ්ගය, පාරාජික-පාචිත්තිය යන පොත් දෙක. (පි. 202)

පු. පාරාජික-පාචිත්තිය යන පොත් දෙක හදාළා වූ භික්ෂුහු, අට්ඨාරස මහා ගණයන්ගෙන් එක් කොටසක්. (පි. 202)

පු. භික්ෂු-භික්ෂුණී සඞ්ඝයා. “සික්ඛමානා උභතො සඞ්ඝෙ උපසම්පදා පරියෙසිතබ්බා.” (පි. 202)

ති. දෙක, දෙදෙන, දෙකොටස. (පි. 202)

පු. දෙ අංසය, දෙකොටස, සම්පූර්‍ණයෙන්ම. (පි. 202)

න. චුල්ලවග්ග-මහාවග්ග යන දෙපාළිය. (පි. 202)

න. ආයුෂ හා කර්මය ගෙවී යාමෙන් සිදුවන මරණය. සිවුවැදෑරුම් මරණයන් ගෙන් එකක්. (පි. 202)

පු. අර්ථද්වය, මෙලෝ පරලෝ අර්ථදෙක. (පි. 202)

පු. මහණකම හා පොහෝ පවුරුණු ආදි සංවාසය සොරකම් කළ තැනැත්තා. (පි. 202)

අ. උභයත්ථ, දෙතන්හි. (පි. 202)

පු. උභය භාගාදි අර්ථ. (පි. 202)

ඉ. භික්ෂු-භික්ෂූණී දෙපක්ෂයට සාධාරණව පැණ වූ ශික්ෂා පද. (පි. 202)