සුමඞ්ගල පාලි ශබ්දකෝෂය – 311

ඌනදසවග්ග

ති. දස නමකින් අඩු, දශ වර්ගයකට අඩු, උපසම්පදාවක් නොකළ යුතු සංඝ සංඛ්‍යාව. (පි. 209)

පු. දොළොස් වසින් අඩු, අවුරුදු දොළහට අඩු. (පි. 209)

න. බන්ධන පසකින් අඩු, බැඳුම් පසක් සම්පූර්‍ණ නොවූ, අලුත් පාත්‍රයක් පාවිච්චියට ගත හැක්කේ බැඳුම් පසකට වඩා ඇති පරණ පාත්‍රයක් ඇත්තාටය. (පි. 209)

ඉ. එනම් සිකපද දෙක, ඌන පඤ්ච බන්ධන ශික්ෂාපදය හා වස්සික සාටික ශික්ෂාපදය. (පි. 209)

න. මස්සකින් අඩු, මෙපමණ වටිනා දෙයක් සොර සිතින් ගත් භික්ෂුහට දුකුලා ඇවැත්වේ. (පි. 209)

පු. විසි අවුරුදු වයසට අඩු අවුරුදු විස්සක් නොවූ, නොපිරිපුන් විසි අවුරුදු ඇති. (පි. 209)

පු. එක නමකුදු අඩුවූ විංශති වර්‍ග සංඝයා, එබඳු සංඝයාට අබ්හාන කර්මය කිරීමට නොහැක. විසිනමක්වත් සම්පූර්‍ණව සිටිය යුතුය. (පි. 209)

එනම් සිකපද තුණ. ඌන වීසති වස්ස, උක්ඛිත්තක සංවාස, නාසිතක සාමණෙර සම්භොග. යන තුණයි. (පි. 209)

ඉ. ඌන චීවරයාගේ සම්පූර්‍ණ බව පිණිස. (පි. 209)

ති. බඩගිනිවූ, අඩුවූ කුස ඇති. (පි. 209)

ඉ. රැල, දියරැල, වේගය, ප්‍රකාශය. (පි. 209)

ති. දිය රැල. (පි. 209)

න. මහත් රැල වේගය නිසා උපදනා බය. (පි. 209)

√ භු. තන්තුසන්තානෙ, විවීමෙහි, ඌයති, වියයි. (පි. 209)

√ භු. තන්තු සන්තානෙ, විවීමෙහි, ඌයති, වියයි. (පි. 209)

ඉ. කළවා ඇටය. (පි. 209)

පු. තුවරලා ගස. (පි. 209)

පු. බ්‍රහ්මයාගේ කලවයෙන් උපන්නා, වෛශ්‍යයා. (පි. 209)

පු. කලවය, බොහෝ, මහත් “ඌරුයා පොත්ථනිකං බන්ධිත්වා” (පි. 209)

පු. කලවයේ කර්‍කශකම, කකුලේ අංශබාගය. (පි. 209)

පු. කලවයෙන් උපන්නා, වෛශ්‍යයා. (පි. 209)

ති. විවේක ඇති, කරදර නැති. (පි. 209)

න. දණහිස, දණහිය, දණමඩල, ඌරු සන්ධිය. (පි. 209)

න. පලක් බැඳ හිඳීම, ඌරු බද්ධාසනය. (පි. 209)