සුමඞ්ගල පාලි ශබ්දකෝෂය – 356

කණ්ටක කසා

ඉ. දඬුවම් හා දන් දීමට පාවිච්චි කරන කටු සහිත කසයක්. (පි. 237)

න. කටු සහිත වනලැහැබ, කැලය, වනය. (පි. 237)

න. කටු සහිත පඳුර. (පි. 237)

න. කටු සහිත වන බිම් තීරය. (පි. 237)

ඉ. කටු සහිත වැල්වර්ගයක්. (පි. 237)

න. කටු සහිත බඩ වැටිය, කටු සහිත පෙදෙස. (පි. 237)

ති. කටුවලින් වැසී ගිය. (පි. 237)

න. සමහර නිගණ්ඨයන් විසින් අත්තකිලමථානුයොගය පුරුදුකිරීමට යකඩ ඇණ අතුරණ ලද ඇඳක නිඳීම හෝ වාඩිවී සිටීමේ පුරුද්ද. (පි. 237)

ඉ. කටුවැල්බටු. (පි. 237)

පු. කටු ඇති, කටුසහිත. (පි. 237)

න. කටුගෙඩි, කොස්ගෙඩි, එම ගස. (පි. 237)

පු. බොටුව, ග්‍රීවය, උගුර, බෙල්ල. (පි. 237)

න. උගුරේ ඇති සිදුර, උගුරු සිදුර. (පි. 237)

ඉ. ග්‍රීවාභරණය, බෙල්ලේ දමන මාලාදිය. (පි. 237)

න. ඇටවැල් ආදි ගෙලෙහි පළඳනා අබරණ, ගෙල බඳනා නූල. (පි. 237)

පු. ඊ දඬු, ගොයම් දඬු, සමූහය, කොටස, අවකාශය.
√ භු. සිඳීමෙහි, කණ්ඩති, සිඳියි. (පි. 237)

න. දුනු පහර, ඊතලයක ගමන. (පි. 237)

පු. ශ්‍රේෂ්ඨ ඊතලය. (පි. 237)

ති. පලිහ, ඊතල නවත්වන ආයුධය. (පි. 237)

ති. ආරක්ෂා නැති, සොරුන්ගෙන් නොමිදුනු. (පි. 237)

ඉ. නදී විශේෂයක්, කටුසහිත වැටක්. (පි. 237)

ඉ. ඊ කොපුව. (පි. 237)

න. ඊතල පාර, ඊතලයෙන් වූ වණය. “එකෙන කණ්ඩපහාරෙන ද්වෙ මහාකායා පදාලිතා.” (පි. 237)

ඉ. මහ නහර. (පි. 237)