සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1497

වාල්

වි. වහල්.

1. නා. වහල්කමට කෙනකු දීම.
2. වහල් ජනයා.

නා.ප්‍ර. වේ තුඹස ; හුඹහ.

(කථා.) නා. හිසේ පළඳින නැමි පනාව.

(පාරිභා.) නා. පක්ෂීන්ගේ ත්‍රිකාස්ථියේ කෙළවර.

1. නා.ප්‍ර. කාන්තාවකගේ විවාහක භාරකරු ; හිමියා.
2. දාසිය ; වහළිය ; වැඩකාරිය.

නා. දාගැබ වටා ඇති වැලි මළුව.

නා. භූත ශාන්ති කර්මවලදී පළඳින වෙස් මුහුණ.

වි. වැලි සහිත.

නා.ප්‍ර. වැලි ; වැල්ල.

නා. වැලි අඟුරු හා ගල් බොරලු පාදක කොට ගෙන වතුර පෙරීම.

නා. බෙහෙත්, කල්ක ආදිය කකාරා ගන්නා පිණිස වැලි දමා ගිනියම් කරන යන්ත්‍රය.

නා.ප්‍ර. ඇතුළත වැලි ඇති සේ පෙනෙන, වැළඳීමෙන් පිරිහීමට පත් වෙතැයි විශ්වාස කරන මැණික් වර්ගය.

(පාරිභා.) වි. වැලි පසෙහි හොඳින් වැඩෙන ; වාලුරුහ.

නා. නීතිය හා සම්බන්ධ නිලධාරියෙක් ; පෙරකදෝරුවා.

ක්‍රි. චිත්ත වේගයක් උසුලනවා ; (දුකක්) විඳ දරා ගන්නවා.

(පාරිභා.) නා. වාතයේ අඩංගු වාෂ්ප ප්‍රමාණය මනින උපකරණය ; වාෂ්ප මානක යන්ත්‍රය.

නා. වායුමය අවස්ථාවක් තිබෙන ද්‍රව්‍යයක් ; උෂ්ණත්වය වෙනස් නොකර ද්‍රව බවට (සුදු) පත් කළ හැකි වායුවක්.

වි. පහසුවෙන් වාෂ්ප වන ; ඉක්මණින් වාෂ්ප වන.

නා. වාෂ්ප බවට පත්වීම.

1. නා.ප්‍ර. සුවඳවත් දේ; සුවඳ කැවූ දෙය.
2. වසන තැන ; වාසස්ථානය ; පදිංචිය.
3. ජීවත්වීම ; විසීම.
4. වස්ත්‍රය ; රෙද්ද ; ඇඳුම.

1. නා. වගන්තිය ; වැකිය ; උක්ත ආඛ්‍යාත සම්බන්ධයක් ඇති වචන සමූහය.
2. පෙළපත් නාමය ; කුල නාමය ; ගෝත්‍ර නාමය.

නා. ගද්‍යයෙන් ලියැවුණු පොත ; ගද්‍ය ග්‍රන්ථය.

නා. විදර්ශනා භාවනා ක්‍රමය ; විදර්ශනාධූරය.