සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1592

වේණු ගුම්බය

නා. උණ හෝ බට පඳුරුවලින් සෑදුනු ගොන්න ; උණ පඳුරු ගොන්න.

නා. උණ පුරුක.

නා.ප්‍ර. උණ ලීයෙන් පහර දීම.

නා.ප්‍ර. උණ පඳුරින් ගැවසුණු භූමියක පිහිටි ආරාමය ; වේළුවනාරාමය.

නා. වැටුපෙන් අඩුකර ගන්නා බදු මුදල.

නා. යමකු ඉටු කරන සේවය සඳහා දෛනික ව මාසිකව මුදලින් කරන ගෙවීම ; ශ්‍රමය සඳහා ගෙවන කුලිය ; වැටුප ; පඩිය.

(පාරිභා.) නා. වෘත්තියක පුහුණුව ලබන අතර, කරන වැඩ වෙනුවෙන් වැටුපක් ද ලබන ශිෂ්‍යයා ; සේවක ශිෂ්‍යයා.

1. නා. උස්සද නරකයක් ; තුනුරුවන් සන්තක දෑ වනසන අය උපදින නරකය.
2. ඒ නරකයේ ඇතැයි කියන ලෝදිය නදිය.

නා.ප්‍ර. වේවැල් ; වේත්‍රලතාව.

(කථා, වන්නි.) නා.ප්‍ර. තරහ ; වෛරය ; ආරාවුල.

නා. රාජ්‍ය පාලන සභාවෙහි (පාර්ලිමේන්තුවේ) විනය පිළිබඳව කථානායක දෙන නියෝග ක්‍රියාත්මක කරන නිලධාරියා ; සෙන්කෝලය දරා සිටින්නා.

1. නා. වේවැල.
2. පාලන තන්ත්‍රයේ බලය සහ ආධිපත්‍යය දක්වන සංකේතය ; සෙන්කෝලය ; රාජ්‍ය යෂ්ටිය.

නා. ශුභ හෙවත් මංගල අවස්ථාව ; නැකැත් මොහොත.

නා.ප්‍ර. අෂ්ටක කියන්නා.

නා.ප්‍ර. සටන්වල දී භාවිත කරන ආයුධ විශේෂයක්.

නා.ප්‍ර. (වේදයෙන් පිරි ඇති) මහා බ්‍රහ්මයා.

නා.බහු. වේද වාක්‍ය; වේද මන්ත්‍ර.

නා. වේද ග්‍රන්ථ ලියැවී ඇති (පැරණි සංස්කෘත) භාෂාව.

නා. (ක්‍රිස්ති.) දුර්ලබ්ධිය ; අධර්මය.

නා. සෘග්, යජූර්, සාම, අථර්වන් යන වේද සතර.

වි. ආගමික භක්තිය හෝ ප්‍රතිපත්ති හෝ නිසා දිවි පුදන.
නා.ප්‍ර. තමාගේ භක්තිය හෝ ප්‍රතිපත්ති නිසා දිවි පුදන්නා.

නා. මූලික වේද ග්‍රන්ථ සහ වේද ඇසුරෙන් ඇති වූ බ්‍රාහ්මණ, ආරණ්‍යක, උපනිෂද් යන ග්‍රන්ථ සමූහය.

නා.ප්‍ර. දැනීම ලබාගන්නා තැනැත්තා ; නිරීක්ෂණයට භාජනය වන්නා.

වි. ඉන්දියාවේ වේද ග්‍රන්ථ රචිත කාලයට අයත්.