සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1599

වෛදික

වි. වේදයට අයත් ; වේද ග්‍රන්ථ ලියූ කාලයට අයත්.

නා.ප්‍ර. වේදයෙහි සඳහන් යාග ආදී පූජාවිධි පවත්වන කුල.

නා. වේද කාලීන චින්තකයන් විසින් ලෝකය හා එහි පැවැත්ම ආදිය පිළිබඳව සොයාගන්නා ලද දැනුම.

නා. වේද වාක්‍ය ඇතුළත් පැරණි සංස්කෘත භාෂාව.

නා. වේද කාලීන චතුර්වේදය හා ඊට සම්බන්ධ ග්‍රන්ථ සමූහය.

නා.ප්‍ර. වේද ගීත.

නා.ප්‍ර. වෛරෝඩි මාණික්‍ය.

නා. වෙනස් වන ධර්ම ඇති බව ; අසමානත්වය ; වෙනස්වීම.

වි. විරුද්ධ ධර්මය ඇති ; විරුද්ධ ස්වභාවය ඇති.

නා. වැන්දඹුභාවය.

නා. (ජ්‍යෝති.) විධවා යෝගය ; ජන්ම කේන්ද්‍රයක හත්වැන්නේ අඟහරු (කුජ) යෙදීමෙන් හා එකී අගහරුට පාප දෘෂ්ටි එල්ලවීමෙන් මෙම යෝගය යෙදේ.

වි. අසම්‍යක් දෘෂ්ටියෙන් යුත් ; මිථ්‍යාලබ්ධික.

නා. විරහයෙන් ඇති වූ මානසික දුර්වලතාව ; වෛකල්‍යය.

වි. විනය හා සම්බන්ධ ; විනය නීතිරීති ආශ්‍රිත.

නා. මාධ්‍යමික බෞද්ධයා ; සර්වාස්තිවාදියා ; ධර්මයක් තුන් කල්හිම පවතින බව සැලකූ බෞද්ධ නිකායට අයත් තැනැත්තා.

නා.ප්‍ර. වැස්ම ; ආවරණය.

වි. හික්මවිය යුතු ; හික්මවිය හැකි.

නා. වෙනස්වීම ; පෙරළිය ; විපරිත බව.

වි. මහත් ලෙස පැතිරුණු ; විශාල ; විස්තීර්ණ.

නා. බල බහිමය ; ශ්‍රේෂ්ඨත්වය ; උත්තම භාවය.

නා. සියලු සංස්කාර අනිත්‍ය වෙතත්, ද්‍රව්‍ය හට ගැන්මට හේතුවන ධාතු නිත්‍ය වෙතැයි යනුවෙන් ඉගැන්වූ භාරතීය බෞද්ධ මතවාදයක්.

වි. තම පියාට දාව වෙනත් මවකගෙන් උපන්.

නා. තම පියාට දාව වෙනත් මවකගෙන් උපන් සහෝදරිය.

වි. දිව්‍ය විමානය හා සම්බන්ධ ; විමානයෙහි උපන්.