සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1606

ශක්තු

1. නා.ප්‍ර. බැදකුඩුකරගත් යව හෝ සහල්.
2. ආයුර්වේදයෙහි සඳහන් උග්‍ර විෂවලින් එකක්.

නා.ප්‍ර. උකුළත් දණහිසත් අතර කොටස ; කළවය.

නා. හැකියාව ; නීත්‍යනුකූල බලය.

නා.ප්‍ර. ලී කැබලි ; ලී පතුරු.

[ශක්ලික + අග්නිය]
නා. ලී කැබලි දමා දල්වනු ලබන ගින්න.

වි. හැකි ; පුළුවන් ; ශක්තිය ඇති.

නා. හැකියාව ; පුළුවන්කම.

නා. බෞද්ධ සාහිත්‍යයේ සඳහන් වන දෙවි රජ ; සක්දෙවිඳු.

නා.ප්‍ර. (ශක්‍රයා ඉක්මවා යන ශක්‍රයා යනු වාච්‍යාර්ථයි) බුදුරජාණන් වහන්සේ පිළිබඳ යෙදේ.

නා. ශක්‍රයාගේ ආසනය ; පඬුපුල් අස්න.

1. නා.ප්‍ර. කුරුල්ලා ; විහඟයා ; පක්ෂියා.
2. රාජාලියා.
3. ශුභාශුභ දක්වන නිමිත්ත.

නා.ප්‍ර. කුරුල්ලන්ගේත්, දෙපා-සිවුපා සතුන්ගේත් නාදය අසා ශුභාශුභ කීමේ විද්‍යාව.

නා. බාලග්‍රහ දෝෂය නිසා කුඩා දරුවන්ට වැළඳෙන රෝගයක් ; බාලගිරි දෝෂය.

නා.ප්‍ර. අශූචි ; මල.

නා.ප්‍ර. මල පිටවන දොරටුව.

1. වි. සෙත සලසන ; ශාන්තිය ඇති කරන.
2. ජාති දෙකක් හෝ කීපයක් එකට මිශ්‍ර වූ ; කලවම්.
නා.ප්‍ර. අඳ නැකත.

වි. සැකයෙන් ආකූල වූ ; සැක සහිත වූ.

වි. සැක කළ ; අනුමාන කළ.

1. නා.ප්‍ර. පුවක් කැපීමට භාවිත කරන ආයුධය ; ගිරය.
2. මහනෙල් කොළ.

1. නා. උල ; කණුව.
2. පුරුෂ ව්‍යංජනය ; පුරුෂ ලිංගේන්ද්‍රිය.
3. ග්‍රහ කක්ෂාදියෙහි දුර මැනීමට භාවිත කළ අගල් දොළහක දිග මිම්ම.
4. අඬුව.
5. ශිව දෙවියා.

නා.ප්‍ර. සක්බෙලි මුතු.

නා. සක් ගෙඩියෙහි සුදු පැහැය.

1. නා. කුඩා හක්ගෙඩිය.
2. සක් නැබ.

1. නා. හක් බෙල්ලාගේ කටුව ; හක්ගෙඩිය ; සක.
2. ඇතාගේ කොපුල් තලය ; ඇත්කපෝලය.
3. දශවිධ රත්නයන්ගෙන් එකක්.