සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1750
සස්තන
(පාරිභා.) වි. තන සහිත ; ක්ෂීරපායී ගණයට අයත් ; කිරි බී වැඩෙන.
සස්පිළිවේ
නා.ප්ර. සත්යය ප්රතිවේධය ; සත්ය අවබෝධ කිරීම.
සස්වදන්
නා.ප්ර. සත්ය වචන.
සස්සත
වි. සදාකාලික ; හැම දා පවතින ; නිත්ය.
සස්ය මාරුව
නා. කන්නයෙන් කන්නයට බෝග වර්ග මාරු කරමින් කරන වගාව.
සස්ය විද්යාව
නා. ක්රමික ගොවිතැන් ශාස්ත්රය.
සස්ය සමය
නා.ප්ර. ධාන්යය පැහෙන කාලය ; අස්වනු කපන අවධිය.
සස්යක
නා.ප්ර. රත්න විශේෂයක්.
සස්යය
නා. ගොයම ; පලදාව ; අස්වැන්න ; ධාන්යය.
සසාදර
නා.ප්ර. සස ලකුණ දරන්නා ; චන්ද්රයා.
සසාදාරණ නුවණ
නා. තථාගතයන් වහන්සේට පමණක් ආවේණික වූ සය වැදෑරුම් නුවණ.
සසාධක
වි. (පාරිභා.) (ගණිත.) මූලික සංඛ්යාවක් නොවන ; කොටස්වලින් යුත් ; මිශ්රිත.
සසාන
නා.ප්ර. නිෂ්කාරණය ; හේතුරහිත භාවය.
සසැඳිලි
නා.ප්ර. එකට එකතු වී දැනමුතුකම් හෝ උපදෙස් ලබා ගැනීම ; අදහස් විමසීම.
සසි
නා.ප්ර. සා ලකුණ ඇත්තා ; චන්ද්රයා.
සසින
නා. ආනුභාවය ; අනුහස.
සසිනවා
ක්රි. තුනී කරනවා ; අහිනවා.
සසිරි
වි. සශ්රීක වූ ; සරුසාර වූ.
නා.ප්ර. හාල් ඇටයෙහි නිවුඩු.
සසිරිකය
නා.ප්ර. දිව්ය ලෝකය ; දෙව්ලොව.
සසිරිබෝ
නා.ප්ර. සව්සිරියෙන් වැඩුණු බෝධිය ; ශ්රී මහ බෝධිය.
සසු
නා.ප්ර. ශස්යය ; ගොයම ; ධාන්යය.
සසුන
1. නා.ප්ර. ශීල සමාධි ප්රඥා යන ත්රිවිධ ශික්ෂා පර්යාප්ති වශයෙන් ඉගැන්වීම හා ප්රතිපත්ති වශයෙන් පුහුණු කරවීම.
2. ආණ්ඩුව.
සසුරයා
නා. මස්සිනා ; සුහුරු බඩු.