සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1749

සසටු

වි. කලවම් ; හැනුණු ; මිශ්‍ර වූ.

වි. ශාස්වත ; සදාකාලික.

නා.ප්‍ර. සාස්වත දෘෂ්ටිය ; ආත්මය නිත්‍යය සදාකාලිකය යන විශ්වාසය.

නා.ප්‍ර. හාවාගේ ලකුණ දරන්නා ; චන්ද්‍රයා.

නා.ප්‍ර. සත්‍යයනට අනුලොම් වූ ඥානය.

ක්‍රි. සංසන්දනය කරනවා ; යමක් හා සමාන කරනවා.

[ස + සමය]
1. නා.ප්‍ර. තම ආගම ; ස්වසමය.
2. ෂඩ් දර්ශනය ; දර්ශන ශාස්ත්‍ර හය.

වි. සම්ප්‍රයුක්ත ධර්ම සහිත ; එක් ව යෙදුණු ධර්ම ඇති.

නා.ප්‍ර. ප්‍රකෘති ශරීරය ; කාය ප්‍රසාදය පවත්නා ස්ථානය.

නා. ප්‍රමාණය ; සම්භාරය.

(පාරිභා.) වි. සැලසුම් කිරීමකින් තොර ව සිදුවන ; නිදහසේ සිදුවන ; අහඹු.

නා. සංසාරය ; ස්කන්ධ ධාතු ආයතනවල පිළිවෙල නො සිඳ පැවැත්ම ; චුති උත්පත්ති වශයෙන් භවයෙන් භවයට යාම ; ජාති, ජරා, මරණ නම් චක්‍රය.

[සසර + අණ]
නා.ප්‍ර. සංසාර නමැති අර්ණවය ; සසර නමැති මුහුද.

නා. (සාරජු යනු වාච්‍යාර්ථයි) සඳ ; චන්ද්‍රයා.

වි. සසරට බිය වන ; සසරට බිය ඇති.

නා.ප්‍ර. සංසාර නමැති ව්‍යාධිය ; සසර නමැති රෝගය.

නා. සංසාරයෙහි සීමාව හෝ අන්තය ; නිවණ.

වි. ශාඛාවලින් සරු ; අතු පතරින් සරු.
නා.ප්‍ර. සසර සැරි සරන්නා ; සංසාරයෙහි නැවත නැවත ගමන් කරන්නා.

වි. චංචල ; සෙලවෙන.
1. නා.ප්‍ර. ඇස ; නේත්‍රය.
2. චන්ද්‍රයා.
3. හඬ ; මේඝ නාදය.

1. නා.ප්‍ර. සස ලේඛාව ; සස ලාංඡනය.
2. සඳුන්.

නා.ප්‍ර. සිදුවිය නොහැකි දෙය.

1. නා.ප්‍ර. සත්‍යය ; සත්‍ය ක්‍රියාව.
2. ශස්‍යය ; ගොයම්.

ක්‍රි. සත්‍ය ක්‍රියා කරනවා.

නා.ප්‍ර. ගොවියා ; සස්‍ය කරන්නා.