සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1759

ස්තවකය

නා. පොකුර ; සමූහය ; කැටිය ; කළඹ.

1. නා. ලිය ; ගැහැනිය ; මාගම.
2. භාර්යාව ; බිරිය.

නා. කාන්තාවන්ට විශේෂ වූ වෛද්‍ය විද්‍යාව.

නා. බලහත්කාරයෙන් ස්ත්‍රියක හා සංසර්ගයේ යෙදීම.

නා. පර ස්ත්‍රීන් කෙරෙහි ඇලී වසන්නා ; පරදාර සේවනය කරන්නා.

නා.ප්‍ර. ස්ත්‍රියකැයි හඳුනා ගැනීමට ඉවහල් වන අංගය ; ස්ත්‍රී ලිංගය.

නා. රජෝබීජය ; ස්ත්‍රී ජන්මාණුව ; ආර්තවාණුව.

නා. විශිෂ්ට ගතිගුණ වලින් හෙබි වනිතාව ; ශ්‍රේෂ්ඨ කාන්තාව.

(ජ්‍යෝති.) නා.ප්‍ර. රාශි බෙදීමේ එක් ක්‍රමයක් ; වෘෂභ, කටක, කන්‍යා, වෘශ්චික, මකර සහ මීන යන රාශි හය.

නා. ස්ත්‍රියකගේ සුන්දර ගතිය ; කාන්තා විලාසිතාව ; නාරිලාලිත්‍යය ; කයින් වචනින් කාන්තාවක දක්වන සුන්දරත්වය.

1. නා.ප්‍ර. ගැහැණු බව දක්වන සලකුණ ; යෝනිය.
2. (ව්‍යාක.) ස්ත්‍රී වාචක පද අයත් වන ලිඞ්ගය.

නා. ඒක ලිඞ්ගික පුෂ්ප වර්ගයක නාමය ; ජායාංගි පුෂ්ප.

නා. ස්ත්‍රියක සමඟ කරන සංවාසය.

වි. ස්ත්‍රීන් කෙරෙහි ඇලුණු ; ස්ත්‍රී ලෝලී.

(පාරිභා.) නා.ප්‍ර. පුෂ්පයක කීලය ; ජායාංග ; බීජ ඇති කරන කොටස.

නා. රජුන්ගේ බිසෝවරුන් සඳහා වෙන් කරන ලද මාලිගය ; අන්තඃපුරය ; ඇතොර.

නා.ප්‍ර. නිදහස් ඕලන්ද රාජ්‍යවල පාලක අධීශ්වරයා.

නා. අස්හල ; ඉස්තාලය.

නා.ප්‍ර. ගුණකථනයෙහි යෙදෙන්නා ; තියු ගී ගයන්නා ; ස්තුති කරන්නා.

1. වි. තෙත ගතියෙන් යුත්.
2. නොසැලී පවතින.

නා. රෙදි මැදීම පිණිස භාවිත කරන උපකරණය.

වි. ස්තුති කරනු ලැබූ.

නා.ප්‍ර. ගුණ කථනය සහිතව සුබ පැතීම පිණිස ලියැවෙන පත්‍රිකාව ; ස්තෝත්‍ර පත්‍රය.

නා. ගුණ කථනය පිණිස පවසන ගී ; ප්‍රශංසාත්මක ගීතිකා.