සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1758

ස්තන

නා.ප්‍ර. තනය ; පයෝධරය.

නා. තනය හෝ පයෝධරය ආශ්‍රිතව කිරි නිෂ්පාදනය කරන ග්‍රන්ථිය.

නා. සුසුම්ලන ශ්වසනය ; හතිලමින් කරන හුස්ම ගැනීම.

නා. දරුවා ; බාල දරුවා.

නා.ප්‍ර. තන මුල ඇති චර්ම මර්මස්ථානය ; ස්තන මූලය.

නා.ප්‍ර. තනයෙන් පොවන කිරි ; තනකිරි.

[ස්තන + අංශුකය]
නා. පයෝධර වැස්ම ; තනපට.

නා. ගර්ජනාව ; නාදය ; ගිගුරුම.

නා. පොකුර ; කැන ; රාශිය.

වි. තද ; නොනැමෙන ; එකට බැඳුණු.
නා.ප්‍ර. තදබව ; දැඩිබව.

නා. කුලුනු වැනි තීරු උපයෝගී කොට අඳින ප්‍රස්තාරය.

නා. තද කිරීම ; කණුවක් මෙන් නොසැලෙන බවට පත් කිරීම.

1. නා. ටැඹ ; කුලුන ; කණුව.
2. හිතේ ඇති වන තද මානය.
3. ශරීරයේ අංගෝපාංග හා ක්‍රියාකාරකම් තද වුණු හිර වුණු ස්වභාවයක් දක්වන රෝගයක්.

වි. කුලුනු මෙන් එකිනෙකට ළඟින් පිහිටි.

නා. බීජාණුධානියක මැද ඇති වඳ අක්ෂය ; ගොලුබෙලි කටුවේ මැද අක්ෂය.

නා. වැස්ස ගෙන නොදෙන තට්ටු සහිත සුදු වලාකුළ.

නා. පොළොවෙන් සැතපුම් හයක් හතක් ඉහළ පිහිටි වායු ස්ථරයක්.

නා. පැතිරීම ; පැතිර පවත්නා ප්‍රදේශය.

නා. පාෂාණ ආදී තට්ටුව ; ප්‍රතානය.

නා. තිරස් ව විහිදී ගිය තැනිතලාව.

නා. පටක බවට පත්වීම ; තට්ටු සෑදීම ; ස්තර බවට පත් වීම.

නා. පටක බවට පත් පිට සිවි.

නා.ප්‍ර. රසායනික වෙනස්වීමෙහි ප්‍රතිඵල වශයෙන් පස්තට්ටු තෙරපීමෙන් සෑදෙන ශිලා ඛණ්ඩ ; ගල් තට්ටු.

වි. ස්තරයක් බවට පත් ; පටකයක් වශයෙන් පවතින.