සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1784
සාගරික දේශගුණය
නා. විශේෂයෙන් මුහුදෙන් හමන පිරිසුදු සිසිල් සුළං හේතුවෙන් සෞම්‍යව පවතින දේශගුණය.
සාගරික වායුගුණය
නා. සාගරයේ තද බලපෑමක් අයත් වන ප්‍රදේශයේ වායුවේ ස්වභාවය.
සාගරෝඝය
නා. සාගරයක් තුළ ම එක්දිශාවකට ගලා යන දිය කඳ ; දියවැල.
සාගරෝන්නාදය
නා. මහ මුහුදින් නැගෙන ගම්භීර නාදය.
සාගලික නිකාය
නා. ගෝඨාභය රජු සමයේ දක්ෂිණගිරි විහාරවාසීව වැඩ සිටි සාගල නම් තෙරුන් විසින් ඇති කරන ලද භික්ෂු නිකාය.
සාග්‍රක
වි. (තුරු-ලතාවල පත්‍ර සම්බන්ධයෙන්) අග්‍ර හෙවත් තුඩු සහිත ; කෙටි තියුණු තුඩකින් කෙළවර වන.
සාගින්දර
නා.ප්‍ර. බඩගින්න ; කුසගින්න ; ක්ෂුධාව ; සාගින්න.
සාඞ්කේතික
වි. සංකේතය සම්බන්ධ, චිහ්නය පිළිබඳ.
සාඞ්ඛ්‍යදර්ශනය
නා. කපිල සෘෂිවරයා විසින් බිහි කරන ලද දර්ශනය ; පටන්ගැන්ම හෝ අවසානයක් හෝ ලිඞ්ගයක් හෝ නැති පරමාත්මයා පිළිබඳ වූ සියල්ලන් කෙරෙහි පැතිර පවත්නා චේතනා රහිත වූ ප්‍රකෘතිය අනුව ලොව පවතීය යන මතය මූලිකකොට පවතින දර්ශනය.
සාඞ්ගත්‍යය
නා. සඞ්ගත වීම ; එකතුවීම.
සාඞ්ගාමික
වි. සංගමයට, එකමුතුවීමට හෝ එක්රැස්වීමට සම්බන්ධ.
සාඞ්ගෝපාංග
වි. ප්‍රධාන කොටස් සහ අනුකොටස් සහිත ; මූලික සහ අවශේෂ අඞ්ග සහිත.
සාඞ්ඝාතික
වි. මුළුමනින් විනාශකාරී ; සපුරා ඝාතනය කරන ; මාරාන්තික.
සාඞ්ඝික
වි. සංඝයාට අයිති ; සඟසතු.
සාඞ්ඝිකය
නා. සඟ සතුකොට දුන් දෙය.
සාච්චල් ඇලිය
නා. කොළඹ සිට හලාවත දක්වා වූ මසුන් අල්ලන මුහුදු ප්‍රදේශය.
සාචියෝගය
නා. ප්‍රයෝගකාරී වීම ; සාවද්‍ය මාර්ගයක් අනුගමනය කිරීම.
සාජ්ජ
වි. සරල වාදනයට සම්බන්ධ.
නා.ප්‍ර. කණ්ඩායමක් එකතුව හුදු විනෝදය සඳහා ශාස්ත්‍රීය බවින් යෙදෙන නැටුම්, ගැයුම්, වැයුම් කාර්යය.
සාටකය
1. නා. සළුව ; උඩුකය වසා පොරවන වස්ත්‍රය.
2. අමුඩය.
සාට්ටම්
නා.ප්‍ර. පැරණි යුද සන්නාහවලට අයත් ඇඳුමක්.
සාට්ටුව
1. නා. හිලවුව ; ප්‍රතිඋපකාරය.
2. ව්‍යාජ ස්තූතිය ; බොරු වර්ණනාව.
සාටාව
නා. ගෙයකට සමීපව සාදා ඇති කුඩා මඩුව.
සාටුව
නා. ශඨබව ; කපටිකම.