සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1821

සිවු සඟරාවත

නා. අන්‍යයන්ට සංග්‍රහ කළ යුතු සිවු වැදෑරුම් විධි ; දාන, ප්‍රියවචන, අර්ථ චර්යා, සමානාත්මතා යන සතර සංග්‍රහ වස්තු.

නා.ප්‍ර. සතර කොන ; සතර දිශාව.

නා.ප්‍ර. කොන් සතර ; සතර දිසාව.

නා. භික්ෂූන් වහන්සේට ගිහියන් විසින් සැපයිය යුතු වන චීවර, පිණ්ඩපාත, සේනාසන, ගිලාන ප්‍රත්‍යය යන ප්‍රත්‍යය සතර.

නා. රහත්වීම සඳහා අවශ්‍ය අර්ථ, ධර්ම, නිරුක්ති, ප්‍රතිභාන යන සිවුවැදෑරුම් ඥාන විශේෂය ; චතු පටිසම්භිදාව.

නා.ප්‍ර. අත් සතරක් ඇත්තා ; විෂ්ණු දෙවි.

නා. මාර්ග සතරක් එක් වන තැන ; සතර මංසන්ධිය.

(පාරිභා.) වි. මාන සතරක් ඇති ; චතුර්මාන.

නා. ප්‍රාසාදයන්හි ඇති සිංහ රූපාකාර ජනේලය ; සී මැදුරු කවුළුව.

වි. ඉතා මොළොක් ; සිනිඳු ; සුකුමාර.

නා. අඳන සහ පොරෝන වශයෙන් භික්ෂූන් වහන්සේලාට නියමිත වස්ත්‍ර විශේෂය ; චීවරය.

වි. සතර වැදෑරුම් ; චතුරංග.

නා.ප්‍ර. ඇත්, අස්, රිය සහ පාබළ වශයෙන් සතර ආකාර යුද බල ඇණි සමූහය ; චතුරංගිනී සේනාව.

වි. මහණ වී සිට සිවුරු අත්හළ ; උපැවිදි වූ ; ගිහිවූ ; හීරළු.

1. නා. පැවිදිව සිට සිවුරු හළ තැනැත්තා ; සීරළුවා ; හීරළුවා.
2. හිකනලා.

නා. කහ පැහැති අලංකාර පක්‍ෂියකුගේ නාමය.

ක්‍රි. දෙතොල් අතරින් වාතය පිට කිරීමෙන් නළාවකින් මෙන් හඬ නඟනවා ; සිවුරු හඬලනවා ; උරුහම් බානවා.

නා.ප්‍ර. මුහුණු හතරක් ඇත්තා ; මහ බඹු ; මහා බ්‍රහ්මයා.

නා. භික්ෂු, භික්ෂුණී, උපාසක, උපාසිකා යනුවෙන් බුද්ධ ශාසනයට අයත් සතර වර්ග පිරිස.

නා.ප්‍ර. ලෝක ධාතුවෙහි සතර දිශාව භාරව වැඩ වසන සතර වරම් දෙවියෝ ; ධෘතරාෂ්ට්‍ර, විරූඪ, විරූපාක්ෂ සහ වෛශ්‍රවණ යන දෙවිවරු සතර දෙනා.

නා.ප්‍ර. බුදුරජුන් දේශනා කොට වදාළ දුක්ඛ, සමුදය, නිරෝධ සහ මාර්ග යන සත්‍ය සතර ; චතුරාර්ය සත්‍යය.

නා.ප්‍ර. පුරාණයෙහි රජුන් ආදි ශ්‍රේෂ්ඨයන් පැලඳි ආභරණ සැට සතර.

නා.ප්‍ර. පුරාණයේ දී උසස් අධ්‍යාපන ක්ෂේත්‍ර වශයෙන් සැලකුණු ගීත, වාද්‍ය, නෘත්‍ය, නාට්‍ය ආදී කලා ශිල්ප සැට සතර.

ක්‍රි.වි. අතේ කිසිවක් නැතිව ; හිස් අතින්.