සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1839

සුභ

වි. යහපත්; මනා ; ශෝභන.
1. නා.ප්‍ර. ශුභ දේ ; යහපත් වස්තු.
2. පලු ගස.

නා. ප්‍රජාවගේ යහපත් පැවැත්ම සඳහා අවශ්‍ය කටයුතු සිදු කිරීම ; රටවාසීන්ට යහපත, ශුභ සිද්ධිය ඇති කරලීම.

නා. යහපත ; යහපත් සිදුවීම ; අභිවෘද්ධිය.

වි. අතිශය ශෝභා සම්පන්න ; සෞභාග්‍යවත්.

නා. සෞභාග්‍ය සම්පන්න පුද්ගලයා ; පින් ඇතියා.

වි. නිසරු හෝ දුර්වල ; පහසුවෙන් බිඳිය හැකි.

වි. ඉතා යහපත් ; අතිශයින් සොඳුරු.

වි. ශුභදායක ; යහපත ඉටුකර දෙන.

නා. අශුභවාදි වස්තු සුභ යැයි විපරිත ලෙස ගැනීම.

වි. සුඹසක් ආකාරයට ඉහළට නෙරාගියා වූ ; කේතුවක ආකාරයට උල් වූ.

වි. යහපත හෝ සිද්ධිය ඇති කරන ; ශුභදායක.

1. වි. දීප්තිමත් රශ්මිය ඇති ; ආලෝකවත්.
1. නා.ප්‍ර. ශෝභන කාන්තිය හෝ රශ්මිය ඇත්තා ; හිරු.
2. වර්ෂ නාමයක්.

වි. මොනවට කියන ලද ; මනා කොට ප්‍රකාශ කරන ලද.

නා. මැනවින් පවසන ලද්ද ; මනා තෙපුල.

[සුභ + අසුභ]
වි. සුභ හා අසුභ ; යහපත් සහ අයහපත්.

වි. මැනවින් බබළන ; දීප්තිමත්.

වි. ආහාරපාන සුලභ ව ඇති ; සුවසේ ලැබිය හැකි ආහාරපාන ඇති.

නා.ප්‍ර. සුවඳවත් ද්‍රව්‍යයක් ; කපුරු.

(කථා.) නා. කරදරය ; පටලැවිල්ල.

නා.ප්‍ර. සුදු මකුළු ; සුදු හුණු.

නා.ප්‍ර. යහපත් මාර්ගය.

වි. මනා ව මදින ලද ; මොනවට මැදපු.

1. වි. අතිශයින් මට සිලිටු ; ඉතා සිනිඳු
2. මෘදු ; මොළොක්.

නා. (ගණිත.) කඩතොලු නැති වක් රේඛාව ; සරල වක්‍ර රේඛාව.