සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1872

සොරබේදය

නා. ස්වර භේදය ; උච්චාරණය අපහසු වන සේ උගුරේ ඇති වන ආබාධයක්.

නා.ප්‍ර. සතුන් අල්වා ගැනීමට සඟවා අටවන මල පුඬුව ; තොණ්ඩුව.

නා.ප්‍ර. හොර මසුරන් කාසි ; නීති විරෝධි ව සෑදු කහවණු.

නා.ප්‍ර. සොරුන්ගේ කපටිකම් ; සොර මායම්.

නා.ප්‍ර. හොරට මැනීම ; වංචා සහගත ලෙස අඩුවෙන් මැනීම.

නා. සොරුන් කණ්ඩායම ; හොර රංචුව.

නා. මුහුදු දිය අසල ම ඇති වැල්ල ; රළ පහරින් සේදෙන වැල්ල.

1. නා. ස්වරසය ; ඉස්ම ; යුෂය.
2. නිකරය ; බීජාණුධානි පොකුර.

නා. මුල් කීපයකින් යුත් සම්පූර්ණ පුෂ්ප මංජරියකින් බිහිවන සංයුක්ත ඵල වර්ගය.

1. නා.ප්‍ර. අනුන් සතු දේ වංචාවෙන් රහසිගතව පැහැර ගන්නා ; චෞරයා.
2. කපටියා ; බොරුකාරයා ; වංචාකාරයා.

නා. ක්‍රිස්තු වර්ෂාරම්භයට පෙර මධ්‍යම ආසියාවේ පැතිරුණු සොරොවැස්ටර් නම් දාර්ශනිකයාගේ ධර්මය.

නා.ප්‍ර. උමඟ.

වි. සාරවත් ; සරු.

නා. මඳ වශයෙන් උණ සහිත දුබල ගතිය.

නා. කුස්සිය ආදී ස්ථානවල පිඟන් ආදිය සේදීම් සඳහා ජලය රඳවා ගැනීමට ඇති කුඩා ටැංකි විශේෂය.

නා. වැව් ජලය ගොවි බිම කරා පිට කර යවනු සඳහා එහි බැම්මේ ඇති කරන ලද ද්වාරය.

නා. තක්කාලි, වම්බටු, අර්තාපල් ආදිය අයත්වන ශාක ගණය.

නා. විදුලිය ධාරාවක් යැවූ විට කාන්දම් දණ්ඩක් ලෙස ක්‍රියාකරන නලාකාර කම්බි දඟරයක්.

නා.ප්‍ර. හෑල්ලුව ; බාල්දුව.

1. ක්‍රි. චංචල කරනවා ; එහා මෙහා කරනවා.
2. ඉවත් කරනවා ; ස්ථානය මාරු කරනවා.
3. කළඹනවා ; කලත්තනවා.

නා.ප්‍ර. හිස්දෙය ; නිස්සාර දෙය.

නා.ප්‍ර. රෝමන්ථකයන්ගේ තුන්වැනි ආමාශය ; ත්‍රිකාමාශය.

නා. ලෑලි ආදිය අල්ලා තද කිරීමට ගන්නා වඩු කරාම විශේෂයක්.

නා. ගොඩනැගිලි ආදියේ බිත්ති උසට නංවා තනන මහල ; උඩු මහල.