සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1873

සොල්දාදුවා

නා. යුධ හමුදාවේ භටයා ; සෙබළා ; හේවායා.

සොල්දෝ

නා.ප්‍ර. ශ්‍රී ලංකාවේ පෘතුගීසි පාලනය යටතේ පැවති පළාත්හි මුදලිවරු, හමුදා නිලධාරි ආදින්ට ගෙවූ වැටුප් හෙවත් දීමනා.

සොල්පටරාව

නා. අක්‍රිය ගිනිකන්දක විවරය.

සොල්මන

1. නා. සෙලැවීම ; සෙලවෙන බව.
2. හඬ ; ශබ්දය.
3. යක්ෂ භූත ආදී අමනුෂ්‍ය රූපය.

සොල්ලාදුව

1. නා. ආඩම්බරය ; අහංකාරකම ; උඩඟුව.
2. නිකරුණේ ඇවිදීම ; රස්තියාදුව.

සොලිස්ටර් ජෙනරාල්

නා.ප්‍ර. ඇටෝර්නි ජෙනරාල්ට පහළින් සිටින රජයේ නීති නිලධාරියා.

සොලිසිටර්

නා.ප්‍ර. නීතියෙහි ආධාර පතන අයට උපදෙස් දීමට හෝ යොමු කිරීමට හෝ සුදුසුකම් ඇති නීතිඥයා.

සොලු

1. නා.ප්‍ර. සැරයටිය ; බස්තම; දණ්ඩ.
2. හිස ආදී තන්හි අලංකාරයට බඳින පටිය.

සොලෙනොගස්ටරයා

(පාරිභා.) නා. පණුවන් බඳු, මෘද්වංගීන්ගේ අනුබෙදීමක් ; පිටකටුවක් නැති බව විශේෂ ලක්ෂණයයි.

සොලොප්පුව

1. නා. බෑවුම ; ක්‍රමවත් පල්ලම.
2. කාණුව ; අගල.

සොලොව

1. නා. සංස්කෘත පද්‍යය ; ශ්ලෝකය.
2. සංස්කෘත පාළි පද්‍ය අනුව බඳින ලද සිංහල පද්‍යය.

සොව

1. නා. ශෝකය ; දුක.
2. ලජ්ජාව.
3. කුඩා දෙය ; ක්ෂුද්‍ර වස්තුව.
4. සුවඳ.
5. ගීතය.
6. ප්‍රසන්න භාවය.

සොවක

නා.ප්‍ර. සුගන්ධය.

සොවණ

නා.ප්‍ර. රත්රන් ; ස්වර්ණ.

සොවණ කොතුර

නා.ප්‍ර. රන් කොතලය.

සොවනවා

ක්‍රි. ශෝක කරනවා ; ශෝක වෙනවා.

සොවන්

වි. නිවන් මඟට පැමිණි ; සෝතාපන්න.

සොවල්

නා.ප්‍ර. අසවලා.

සොවස්

නා.ප්‍ර. පුරාණයේ ඉඩකඩම් ආදිය සඳහා අය කළ ගාස්තුව ; කුලිය.

සොව්

1. නා.ප්‍ර. ශෝකය.
2. ශ්‍රවණය ; ඇසීම.

සොවැත

වි. සෝවාන් බවට පත් වූ.

සොවැත්ත

නා.ප්‍ර. ශුභ වස්තුව ; ශුභ ලාංඡනය ; මඟුල් ලකුණ ; ස්වස්තිකය.

සොවිසා

නා.ප්‍ර. ප්‍රොටෝසොවියා නම් සත්ව ගණයේ කීට අවස්ථාව.

සොවුරු

වි. එක් මවගේ දරු වූ ; එක් කුස උපන්.