සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1874

සොස

නා. ශ්වාස නම් රෝගය ; කාශ රෝගය.

(කථා.) නා. දොර පිළ ; අගුව.

වි. සුසානයෙහි හෙවත් සොහොනෙහි වූ ; සොහොන් හා සම්බන්ධ.

1. ක්‍රි. ශෝක කරනවා.
2. හුස්ම ගන්නවා.
3. සුසුම් ලනවා.
4. වේළෙනවා.

1. නා.ප්‍ර. මුව පෙදෙස ; හොම්බ ; හොස්ස.
2. ශෝකය.

වි. ඩහදිය ගැලූ.

නා. ඩහදිය හෙලූ තැනැත්තා ; වෙහෙසුණු පුද්ගලයා.

වි. බොරු ; මිථ්‍යා ; ව්‍යාජ.

1. නා. මළ මිනී ඉවත දමන, වළලන, දවන ස්ථානය ; සුසාන භූමිය ; සොහොන් බිම.
2. මළ සිරුරක් මිහිදන් ව පවතින, හෝ එය දැවීමෙන් ඉතුරු වන අළු තැන්පත් ව ඇති තැන.

නා.ප්‍ර. මිනී මරා (සොහොනේ) ඉවත දමන රෙදි.

1. නා. සොහොන් පිටියෙහි ඇති පැල හෝ ශාලාව.
2. සොහොන් කොත ; මිනී අළු ආදිය හෝ මීනි තැන්පත්කොට සාදනු ලබන ස්මාරකය.

නා. යක් තොවිල්වල දී ඇදුරකු සොහොනක් මත දපා කරන යාතුකර්මයක්.

නා. වළලන ලද මිනීවළ මත හෝ මිනීඅළු ආදිය තැන්පත් කොටස් මත හෝ තනන ස්මාරකය.

නා. සොහොන් පිටිය රැකබලා ගන්නා තැනැත්තා ; සොහොන් පල්ලා.

නා. සහෝදරයා.

නා. සහෝදරිය.

නා. අඟල් දහසය.

නා. චන්ද්‍රයාගෙන් දහසයෙන් පංගුව.

නා.බහු. ප්‍රධාන දේශීය බෞද්ධ සිද්ධස්ථාන වශයෙන් ගැනෙන පූජනීය ස්ථාන දහසය.

1. නා.ප්‍ර. ශෝකය.
2. කණ.
3. දියපාර ; ඔය.

නා. දුක ; ශෝකය කණගාටුව ; වේදනාව.

නා.ප්‍ර. බඩ ඉඟුරු.

(පාරිභා.) නා.ප්‍ර. සෝඩියම්වල විවිධ සංයෝග.

(පාරිභා.) නා. සෝඩියම් පෙරොක්සයිඩයේ ද තනුක හයිඩ්‍රොක්ලෝරික් අම්ලයේ ද මිශ්‍රණයක්.