සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 637

චිණ්හය

නා. ලකුණ; ලාංඡනය; චිහ්නය.

වි. ගොඩ ගැසූ; රැස් කළ.

නා. මළ සිරුරක් දැවීම සඳහා තනන දරසෑය.

[චිතක + අග්නි]
නා.ප්‍ර. චිතකයෙහි දැල්වෙන ගින්න; දර සෑයෙහි ගින්න.

නා. සිතෙහි එක් අරමුණක් ඇති බව; සිතෙහි එකඟ බව; සමාධිය.

නා. (අභි.) සිතේ කර්මණ්‍යභාවය; සිතේ පුණ්‍ය ක්‍රියාවට ඔරොත්තු දෙන බව.

නා. සිතින් කරන ක්‍රියාව; මෙසේ මෙසේ කරමි යි සිතින් ව්‍යවස්ථා කිරීම.

නා. සිතේ දුක; සිත් වේදනාව; සංවේගය; කනගාටුව.

නා. සිතේ ආකාරය; සිත්හි ස්වභාවය.

නා. සිත් ගැනීම; සිත් ඇද ගැනීම; සිත දිනා ගැනීම.

නා. සිත සංවර කර ගැනුම; සිත පාලනය කර ගැනීම.

නා. සිතේ උපදින වීර්යය; සිතේ දිරිය.

නා. (අභි.) රූපාදි අරමුණු චක්ෂුරාදි ඉන්ද්‍රියවල ගැටුණු විට ක්‍රමාණුකූල ව ඇති වන සිත් පරම්පරාව පිළිබඳ නියමය.

නා. සිත නිරුද්ධ වීම; නිර්වාණ අවබෝධයේ ලක්ෂණයක්.

නා. (අභි.) පිළිවෙළින් පහළ වන සිත්පෙළ; චිත්තවීථිය.

වි. සිත කෙළවර කොට ඇති.

නා. සිතේ පැතුම; ප්‍රාර්ථනය.

නා. වේගයෙන් ගමන් කරන සිතුවිලි සමූහය.

නා. සිතේ සතුට; චිත්ත සන්තුෂ්ටිය.

නා. සිතට ඇතිවන දුක් වේදනාව; සිත පෙළීම.

නා. සිහි විකල් වීම.

නා. සිත අරමුණෙන් ඉවතට ඇද ගැනීම; සිතේ පෙරළිය; සිත ව්‍යාකූලත්වයට පැමිණීම.

නා. සිතේ වෙහෙස; චිත්ත පීඩාව.

1. (අභි.) නා. මුළාව නිසා සිත වැරදි අතට පෙරළීම.
2. නා. සිත වෙනස් වීම.