අභිජාත

abhijāta

සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය

1. වි. උසස් උපතක් ඇති; ශ්‍රේෂ්ඨ පරපුරක උපත ලත්.
2. වි. උගත්; නැණවත්.
3. වි. ශ්‍රේෂ්ඨ උපතකට හිමි දේහ ලක්ෂණ ඇති; රූප සම්පත්තියෙන් යුත්.

වි. උසස් ප්‍රතිපත්තියක් ඇති/ප්‍රඥාවන්ත (පා. සං. අභිජාත)

3. උසස් මවුපියන් ඇති; උසස්ව උපන්.

ති. ප්‍රඥා, කුලීන, මහාකුල ඇති, මවුපිය දෙකුලයෙන් පිරිසිදු ව. උපන්.
ති. කුලවත්, වංශවත්. ඉ. ශ්‍රේෂ්ඨ කුලයක ඉපදීම. (පි. 88)