බුද්ධදත්ත පාලි අකාරාදිය – 63
අභිජප්පති
(අභි+ජප්ප+අ) ඉල්වයි; කථාකරයි.
අභිජප්පන
න. ඉල්ලීම; තොල් මැතිරීම; සෙමින් කීම.
අභිජප්පිත
න. ඉල්ලීම; තොල් මැතිරීම; සෙමින් කීම.
අභිජ්ජනක
3. නො බිඳෙන; වෙන්ව නො යන.
අභිජ්ජමාන
3. නො බිඳෙන; වෙන්ව නො යන.
අභිජ්ඣා
ඉ. දැඩි ලෝභය.
අභිජ්ඣාලු
3. තෘෂ්ණා බහුල කොට ඇත්තා.
අභිජාත
3. උසස් මවුපියන් ඇති; උසස්ව උපන්.
අභිජාති
ඉ. උසස් ඉපදීම; නැවත ඉපදීම.
අභිජානත්ත
3. දන්නා වූ; දනිමින්.
අභිජානන
න. දැනගැන්ම; සිහි කිරීම.
අභිජානාති
(අභි+ඤා+ණා) මනා සේ දනී; සිහිපත් කරයි.
අභිජානිත්වා
පූ.ක්රි. මනාසේ දැන.
අභිජායති
(අභි+ජන+ය) උපදී; හටගනී.
අභිජායන
න. ඉපදීම; හටගැන්ම.
අභිඤ්ඤ
3. විශිෂ්ට දැනුම ඇති.
අභිඤ්ඤා
පූ.ක්රි. මනාසේ දැනගෙන.
ඉ. දිව්යඥානාදිය; විශිෂ්ට දැනීම.
අභිඤ්ඤාණ
න. සලකුණ.
අභිඤ්ඤාත
3. ප්රකට; මනාසේ දත්.
අභිඤ්ඤාය
පූ.ක්රි. මනාසේ දැනගෙන.
අභිඤ්ඤෙය්ය
3. විශිෂ්ට සේ දතයුතු.
අභිණ්හ
3. නිතර පවත්නා.
අභිණ්හං
ක්රි.වි. නිතර.
අභිණ්හසො
නි. නිරන්තරයෙන්.