අක්ෂර වින්‍යාස ශබ්දකෝෂය – 51

උක් පැණි

නා.ප්‍ර. උක් දණ්ඩේ යුෂ

නා. ඉඳ ගැනීමේ ක්‍රමයක්; එක් විළුඹක් මඳක් ඔසවා කළවා කෙණ්ඩා මත තබා වැළමිටි දණහිස් මත තබා ඉඳ ගැනීම (සං. උත්කුටික පා. උක්කුටික)

නා. හිමි අහිමිකම් වෙනස් කිරීමට ගන්නා අල්ලස/ දෝෂාරෝපණය/ වරක් විසඳූ විනය කර්මයක් නැවත විසඳීම (පා. උක්කොටන)

නා. වරදක් කළ භික්ෂුවක් සමඟි සංඝයාගෙන් වෙන් කිරීමට කරන විනය කර්මය (පා. උක්ඛෙපනීයකම්ම)

නා. ආඛ්‍යාතයෙන් කියැවෙන කර්තෘ පදය

නා. කියන ලද දෙය; ප්‍රකාශිත දෙය; මාතෘකා කළ කරුණ/ වාක්‍යයක ආඛ්‍යාතයෙන් කියැවෙන කර්තෘ (සං. උක්ත)

නා. උක්තය හා ආඛ්‍යාතය

නා. අනංගයා අත ඇතැයි සැලකෙන උක්දඬුවලින් නිර්මිත දුන්න

නා. හිසෙහි බෝ වන කුඩා ජීවියෙක් (සං. උත්කුණ)

නා. හිසෙහි පිටුපස බෙල්ලට ඉහළින් ඇති මෘදු ස්ථානය

නා. කමතෙහි ගොයම් අවුස්සන උපකරණය; දැතිගොයියාව

නා. පාදයෙහි ඉහළ කොටස; ඇකය; ශ්‍රෝණිය (සං. උත්කට)

නා. උකුළෙහි ඇති කපාලාකාර අස්ථිය; ශ්‍රෝණි ඵලකය

නා. ශ්වාසනාලය

නා. සතුන් ඇල්ලීම සඳහා අටවන හබක (සං. උදඝාටක පා. උග්ගළ)

ක්‍රි. උදුරනවා; ගලවනවා (පා. උග්ඝාටෙති සං. උදඝාටයති)

ක්‍රි. සතකු අල්ලා ගැනීමට උගුළක් සකසනවා/ ‍කෙනකු අපහසුවට පත් කිරීමට උපාය යොදනවා

නා. උගුළකට සම්බන්ධ කොට තබන මලපුඩුව හෙවත් තොණ්ඩුව

වි. උස්; උසස්; ඉහළ (පා. සං. උච්ච)

නා. ජ්‍යෝතිෂයේ මේෂාදි රාශිවල ග්‍රහයන් උච්චව පිහිටීම (සං. උච්චක්‍ෂෙත්‍ර)

නා. වායු පීඩනය අනුව උස මනින ඇල්ටිමීටරය

නා. උඩ හම; මතු පිටින් ඇති හම (සං. උච්චර්ම)

නා. මුදුන; ඉහළ තැන (සං. උච්චස්ථාන)

නා. මී මැසි පෙට්ටියක උඩින් ම පිහිටි වද කිහිපයක් සහිත තට්ටුව