බුද්ධදත්ත පාලි අකාරාදිය – 100
ආකාසචාරී
3. අහසෙහි හැසිරෙන.
ආකාසට්ඨ
3. අහසෙහි පිහිටි.
ආකාසතල
න. අහස් තලය.
ආකාසතලය
න. ප්‍රාසාදයන්ගේ මුදුන තලය.
ආකාසධාතු
ඉ. අහස.
ආකිඤ්චඤ්ඤ
3. කිසිවක් නැති; බාධා නැති.
ආකිඤ්චඤ්ඤායතන
න. තෙවෙනි අරූප ධ්‍යානය.
ආකිණ්ණ
3. ගැවසී ගත්; විසුරුවන ලද; සමූහයාගෙන් තොර නො වූ.
ආකිරණ
න. විසුරුවීම; හැලීම.
ආකිරති
(ආ+කිර+අ) භාජනයකට හලයි; වත් කරයි; විසුරුවයි.
ආකිරිත්වා
පූ.ක්‍රි. භාජනයකට දමා; විසුරුවා.
ආකිරිය
පූ.ක්‍රි. භාජනයකට දමා; විසුරුවා.
ආකුල
න. අවුල.
3. අවුල් වූ; ගැවසීගත්; පැටලුණු.
ආකුලිභූත
න. අවුල.
3. අවුල් වූ; ගැවසීගත්; පැටලුණු.
ආකොටන
න. කෙවිටි ආදියෙන් ඇනීම; තට්ටු කිරීම.
ආකොටිත
3. උළා මට්ටම් කළ; තළන ලද.
ආකොටෙත්වා
පූ.ක්‍රි. තට්ටුකොට; හප්පා.
ආකොටෙති
(ආ+කුට+ණෙ) තට්ටු කරයි; තළයි; මදියි; හප්පවයි.
ආඛ්‍යා
ඉ. නාමය.
ආඛ්‍යාත
3. කියන ලද.
න. ක්‍රියා පදය.
ආඛ්‍යායිකා
ඉ. කථාවස්තුව.
ආඛු
පු. මීයා.
ආගච්චන්ත
3. එමින්.
ආගච්ඡති
(ආ+ගමු+අ) එයි; ළඟට පැමිණේ.